Sosialistas Blog

Αποφθέγματα - F. Castro

2012-02-06T17:01:00.001+02:00

- "Μιλάνε για την αποτυχία του σοσιαλισμού. Πού είναι όμως η επιτυχία του καπιταλισμού στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική και στην Ασία;"

Fidel Castro - Πρόεδρος της Κούβας

Ανδρέας Παπανδρέου για τεχνοκράτες...

2011-11-14T16:28:00.000+02:00

«Ο τεχνοκράτης δεν έχει συνείδηση, δεν έχει τοποθέτηση μέσα στην κοινωνική δομή.
Είναι πληρωμένο χέρι. Είναι όπως πληρώνεις κάποιον για να κάνει μια δολοφονία, πληρώνεις τον τεχνοκράτη να σου βγάλει τη δουλειά. Λοιπόν ‘τεχνοκράτης’ δεν είναι ουδέτερη λέξη.»

( A. Παπανδρέου, Ομιλία σε αντιπροσώπους Κλαδ. Οργανώσεων ΠΑΣΟΚ, 10-7-75 )

Ο Α. Παπανδρέου στη Βουλή κατά την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ

2011-10-23T03:01:00.001+03:00

Ο Α. Παπανδρέου στη Βουλή κατά την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ

«Πορευόμαστε προς μια ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;»

«Ηδη προβλέπονται, έστω και αν δεν ομολογούνται, δύο ταχύτητες στην Ενωμένη Ευρώπη, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας το τεράστιο κοινωνικό κόστος και τις εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις, τις οποίες θα αντιμετωπίζουμε σε αυτήν την πορεία, τουλάχιστον για τις χώρες του Νότου».

«Θα πρέπει ο έλληνας πολίτης να ξέρει τι να περιμένει στο τέλος της πορείας, αλλά και τι θα έχει καταβάλει για να φθάσει στο τέρμα αυτής της δύσκολης και άνισης πορείας».

«Σοβεί πάντα η σύγκρουση βορρά και νότου και αυτό γιατί η ενιαία αγορά στην απουσία μιας άλλης πολιτικής σύγκλισης και συνοχής πολύ υψηλότερου επιπέδου, οξύνει τις αντιθέσεις, οξύνει τις ανισότητες».

Ανδρέας Παπανδρέου

Αποφθέγματα

2011-09-21T02:01:00.007+03:00

"Η ελευθερία, η δημοκρατία, η εθνική υπερηφάνια είναι απόκτημα και αποκτάται με αγώνα κάθε ημέρα, είναι θέμα μόνιμου αγώνα, ΜΟΝΙΜΟΥ ΑΓΩΝΑ"

''Το κοινωνικό κράτος δε χαρίζεται, με αγώνες κερδίζεται''

Ανδρέας Γ. Παπανδρέου

Αφιέρωμα στον Σαλβαδόρ Αλιέντε

2011-09-14T14:18:00.000+03:00

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΗΣΥΧΟΥ

Ο Αγωνιζόμενος Σοσιαλιστής και μαρξιστής πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε μας κληρονόμησε με το παράδειγμα του στη συνέπεια, τον ηρωισμό και την προσήλωση του να οικοδομήσει μια Χιλή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του σοσιαλισμού, της ελπίδας και του αγώνα για την ενότητα των λαών της Λατινικής Αμερικής, ενάντια στη νέο-αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό.

Η κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας υπήρξε ένα αποτελεσματικό παράδειγμα προγραμματικής ενότητας του συνόλου της αριστεράς στη Χιλή, όπου κέρδισε τις εκλογές το 1970. Αυτό το παράδειγμα δεν έγινε ανεκτό από τις ΗΠΑ για τον λόγο αυτό ακολούθησε ένα αμερικανό-εμπνευσμένο πραξικόπημα και μιας αιματοβαμμένης δικτατορίας που οδήγησε στη δολοφονία 30.000 αγωνιστών της δημοκρατίας και της αριστεράς. Τόσες δεκαετίες μετά ακόμα μεγάλο μέρος των δολοφόνων και βασανιστών παραμένουν ελεύθεροι.

Η σημερινή ανάγκη για την ενότητα αλλά και για ένα πρόγραμμα διεξόδου από την τροϊκανή επέλαση στη χώρα μας είναι αναγκαίο όσο ποτέ.

Σήμερα με τον καλύτερο τρόπο, η νεολαία της Χιλής, τα συνδικάτα, οι εργαζόμενοι, το προοδευτικό κίνημα τιμά, τον Σαλβαδόρ Αλιέντε, αναπτύσσοντας ένα ρωμαλέο και ενωτικό κίνημα ενάντια στον «πισονετισμό» και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης Μ. Πινιέρα. Το «νεοφιλελεύθερο εργαστήρι» στη Χιλή, δεν έχει φτάσει στο τέλος του. Πέρασε από την πιο άγρια φασιστικοποίηση, ενώ σήμερα ένας εκμοντερνισμένος ακραίος αυταρχισμός είναι σε εξέλιξη. Το σύνταγμα του Πινοσέτ είναι ακόμα σε ισχύει.

«Companero» Presidente τον φώναζε ο λαός. Τα τελευταία του λόγια στο ραδιόφωνο, στην πολιορκημένη Λα Μονέδα, λίγο πριν τη δολοφονία του, ακόμα αντηχούν στη μνήμη των σημερινών κινημάτων και αγωνιστών «στην λεωφόρο του μέλλοντος θα είμαστε πάλι εδώ……».

Σήμερα στη χώρα μας είναι ρεαλιστικό, επιβεβλημένο και δυνατό να αναπτυχθεί, όσο και να φαίνεται «ρομαντικό», μια προγραμματική ενότητα της αριστεράς που δεν θα ενσωματωθεί σε μια ενδεχόμενη εξουσία, αλλά που θα ανατρέψει τη σημερινή νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα. Αυτό το μήνυμα είναι ακόμα ζωντανό από το παράδειγμα του “Companero Presidente”.

Πηγή: Αυγή

Ντοκουμέντο

2011-06-07T17:22:00.002+03:00

Η κρίση με απλά λόγια και το μέλλον με λίγα

2011-04-10T04:19:00.002+03:00

Η κρίση με απλά λόγια και το μέλλον με λίγα from Kouti Pandoras on Vimeo.

Μαριναλέντα, η Γη της Ουτοπίας

2011-04-10T04:16:00.002+03:00

Μαριναλέντα, η Γη της Ουτοπίας from Kouti Pandoras on Vimeo.

GOLDMAN SACHS: η Τράπεζα που κυβερνά τον κόσμo

2011-04-10T03:22:00.001+03:00

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ - 07 Ιουλ 2010

2010-07-09T23:42:00.001+03:00

Γρηγόρης Ψαριανός - Βουλή 06.05.2010

2010-05-16T02:55:00.001+03:00

Θα κάνει ο κ.Βγενόπουλος την αυτοκριτική του; Θα του αποδωθούν ποινικές ευθύνες;

2010-05-05T21:12:00.000+03:00

Από: εργαζόμενο στη Marfin Bank

Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.

● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση, δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.

● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.

● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.

● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.

● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ.Βγενόπουλου.

● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.

● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την προφορική προσφορά "ή δουλεύεις ή απολύεσαι".

● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.

Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ.Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.

Πρωτοβουλία διαλόγου

2010-04-29T17:48:00.000+03:00

Άρθρο του μέλους της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Ν.ΠΑΣΟΚ,

Γιάννη Παπαϊωάννου

Εν όψη της συζήτησης που πραγματοποιείται στους κόλπους της Νεολαίας Πασοκ αναφορικά με την διεξαγωγή ενός πολιτικού γεγονότος το Φθινόπωρο του 2010, θα ήθελα να εμπλουτίσω τον διάλογο και την διαβούλευση με κάποιες προσωπικές επισημάνσεις και προτάσεις.

Μπροστά στα δυσεπίλυτα και ακανθώδη ζητηματα που καλούμαστε ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε αλλά και στην δεδομένη απώλεια της οικονομικής μας ανεξαρτησίας ως κράτος, είναι πλέον ορατή η οικονομική κατάρρευση.

Η ελληνική οικονομία βρίσκεται στην χειρότερη φάση της στην μεταπολιτευτική ιστορία της, έχοντας ένα δυσβάσταχτο χρέος αλλά και με την πλήρη εξάρτηση πλέον απο τους μηχανισμούς του ευρωπαϊκού ταμείου και το ''αγκίστρι του Δ.Ν.Τ.

Αντιμετωπίζοντας ένα μεγάλο οικονομικό τελμα , την προϋπάρχουσα πολιτική απαξίωση και τις εθιμοτυπικές πλέον κοινωνικες αναταραχές η νέα γενιά καλειται να αγωνιστεί εκ νέου για παραδοσιακά κεκτημένα αλλά και να αποτελέσει εγγυητή για τις επόμενες γενιές...

Στις μεγάλες αυτές προκλήσεις της εποχής μας η Νεολαία Πασοκ οφείλει να στέκεται δίπλα στην κοινωνία προβάλλοντας μια ανατρεπτική πολιτική που σε πολλές περιπτώσεις θα βρίσκεται και ένα βήμα μπροστά απο το κόμμα.Μια πολιτική που θα είναι απαλαγμένη απο κομματικούς πατριωτισμούς και λαϊκίστικες επιδείξεις αλλά θα διέπεται από την ριζοσπαστικότητα και την προοδευτική λογική της νέας γενίας.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στο προσκήνιο είναι αναρίθμητα και ο ρόλος της νεολαίας Πασοκ μπορεί να είναι ουσιαστικός εάν δεν οχυρωθεί πίσω απο κυβερνητισμούς και δεν δημιουργήσει πολιτικές προφάσεις που εξυπηρετούν ''μηχανισμούς'' και ''καπετανάτα''...

Ωστόσο η οργανωτική δυσλειτουργεία και η πολιτική απουσία της Νεολαιας Πασοκ παρά τις μακροχρόνιες και διαδοχικές διαδικασίες είναι εμφανής τόσο σε πολιτικό περιεχόμενο όσο και στις κοινωνικές προκλήσεις .

Η Νεολαία Πασοκ διαλύθηκε το 2005 για να ακολουθήσει μια περίοδος θεσμικής ανυπαρξίας (με την αμφιλεγόμενη παρουσία της επιτροπής έμπνευσης και διαλόγου) για δύο έτη οπότε και πραγματοποιήθηκε το επανιδρυτικό συνέδριο τον Μάρτιο του 2007 με την εκλογή της Εθνικής Αντιπροσωπείας. Η διαδικασια της οργανωτικής συγκρότησης ολοκληρώθηκε με τις εκλογες τοπικών και νομαρχιακών οργανώσεων καθώς και γραμματέα και συντονιστικής γραμματείας.

Τα χαρακτηριστικά στην δομή της οργάνωσης άλλαξαν σε πολύ μεγάλο βαθμό και σε πολύ σύντομο χρονικο διάστημα. Η μετάβαση απο την θεσμική ανυπαρξία στις επίπονες και υπεράριθμες διαδικασίες ''μερικών χιλιάδων'' θεσμικών δημιούργησε ένα τεράστιο ''τειχος'' εμποδίζοντας το ουσιαστικό πολιτικό άνοιγμα στην κοινωνία.Επίσης διαμόρφωσε μια φοβικότητα απέναντι στις οποιεσδήποτε μελλόντικες διαδικασίες οργανωτικού χαρακτήρα.

Έχουν συμπληρώθεί 3 χρόνια και σύμφωνα τόσο με την καταστατική λειτουργεία αλλα και με βάση τα ιστορικά πεπραγμένα θα έπρεπε να έχει διεξαχθεί ήδη συνέδριο αφού είναι η μεγαλύτερη περίοδος αναμονής ,από την ίδρυση της οργάνωσης ,για το κορυφαίο αυτό γεγονός. Παρόλα αυτά τα μεγαλύτερα προβλήματα που εντοπίζονται στην Νεολαία Πασοκ δεν είναι θέματα καταστατικόυ 'η δεοντολογίας αλλα οργανωτικής δομής-λειτουργείας καθώς και πολιτικών θέσεων και προσανατολισμού.

Το συνέδριο της Νεολαίας Πασοκ αποτελεί τη λαϊκή και δημοκρατική έκφραση της βάσης της οργάνωσης και δεν επιτρέπεται να αναλωθεί μόνο σε ζητήματα τεχνικής φύσεως και εσωτερικής κατανάλωσης αντ'αυτού οφείλει να κάνει άμμεση προώθηση των θέσεών της στην ίδια την κοινωνία και την βάση αλλά και να αντλήσει καινούργεια θεματολογία από αυτήν.

Για να το πετύχουμε αυτό δεν μπορούμε να βαφτίζουμε ενα συνέδριο ή ένα γεγονός ώς ''πολιτικο'' ή ως ''καταστατικο'' 'η ως ''οργανωτικο'' μεμονωμένα αλλα να συζητήσουμε και να επανεξετάσουμε πάσις φύσεως ζητήματα . Ζητήματα θέσεων, αρχών, πρωτοβουλιών, δομών και ανανέωσης δίχως μονοπρόσωπους τίτλους που θέλουν να επιβάλουν τον χαρακτήρα που θα έχει τελικα το συνεδριο ,αρνούμενοι την ύπαρξη προβλημάτων σε όλα τα επίπεδα και φοβούμενοι την αυξημένη μαζικότητα και συμμετοχή.

Πρέπει να τολμήσουμε να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες πολιτικής διαβούλευσης και ανασυγκρότησης με την διεξαγωγή εκλογικού και πολιτικού συνεδρίου ανανεώνοντας τα όργανα και τις πολιτικές θέσεις μας παρα την αναβλυτικότητα και την απραγία που κάποιοι επιβάλουν σκόπιμα για να δομήσουν τους ψευτοσυσχετισμούς τους και τους μηχανισμους του εκαστοτε κομμματικού παράγοντα που εξυπήρετουν.

Συνοψίζοντας,το συνέδριο θα πρέπει να είναι ένα γεγονός όπου θα τεθούν ζητήματα πολιτικών θέσεων και αρχών , καταστατικού και δεοντολογίας, οργανωτικής δομής και οργάνωσης . Επίσης , θα πρέπει να έχει εκλογικό χαρακτήρα από το σύνολο της βάσης για να ενισχύσουμε την παρέμβαση μας στην κοινωνία υπογράφοντας μαζί της ένα νέο συμβόλαιο.Ένα πολιτικό συμβόλαιο που δεν θα βασίζεται σε εποικοινωνιακά τεχνασματα αλλά που θα έχει ως βασικό διακύβευμα την εφ' 'ολης της ύλης πολιτική ανάλυση, τον ελεύθερο διάλογο και την αυτονομία της σκέψης. Ένα συμβόλαιο που θα αναζωπυρώσει το πολιτικό μας αίσθημα και θα επαναλειτουργήσει την Νεολαία Πασοκ...

Απολογία Μπελογιάννη

2010-04-26T00:33:00.000+03:00

Απόσπασμα απ'την ταινία: "Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο"

Η κατάληξη ενός δράματος - Δήλωση Γιώργου Παναγιωτακόπουλου

2010-04-18T16:07:00.000+03:00

ΔΗΛΩΣΗ Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΕΝΟΣ ΔΡΑΜΑΤΟΣ

18/04/2010

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι νέα μορφή κατακτητή στον 21ο αιώνα. Είναι η βιτρίνα των Παγκόσμιων Τραπεζιτών που θέλησαν και πέτυχαν να γίνουν Παγκόσμιοι Κυβερνήτες.
Οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα δεν ήταν πειραματόζωο ούτε πεδίο παραδείγματος. Ήταν εξαρχής στόχος και προορισμός της εκστρατείας των σύγχρονων κατακτητών. Η Αγγλία, η Ιταλία, η Ισπανία και άλλοι θα έπρεπε να έχουν παραδώσει τα κλειδιά και τη σημαία τους νωρίτερα. Όμως, στέκουν ανεξάρτητες γιατί έχουν από πολύ καιρό συνθηκολογήσει ιδεολογικά με τον κατακτητή.
Η Ελλάδα άργησε έξι μήνες να αντιληφθεί την αλήθεια. Ότι κάθε αντίσταση με τα δικά τους μέσα και στο δικό τους πεδίο ήταν μάταιη. Η μόνη λύση ήταν, από την αρχή, η απειλή ανυπακοής και εξόδου από το σύστημα. Μόνο ο φόβος να χάσουν τα άνομα και τοκογλυφικά κεφάλαιά τους θα τους εμπόδιζε. Μόνο μια αναπτυξιακή αντεπίθεση θα τους εμπόδιζε, ακόμα κι αν αυτή απαιτούσε την έξοδο από την ευροζώνη.
Επί έξι μήνες, ξένοι και ντόπιοι υπηρέτες του Διεθνούς Νομισματικού Κεφαλαίου χτίζουν έναν εφιάλτη για όσα, δήθεν, θα παθαίναμε εάν φεύγαμε απ' τα δεσμά τους.
Μα, η Ελλάδα μεγάλωσε και στάθηκε μονάχα όταν έσπαγε τα δεσμά της.
Με πρόσχημα τις επιταγές των δανειστών μας, βαδίζουμε για τριάντα χρόνια αναξιοπρέπειας, φτώχειας και εκχώρησης της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
Είναι προτιμότερο η Εθνική Συμφωνία να γινόταν στη βάση συνειδητής φτώχειας για ένα – δύο χρόνια λόγω απελευθέρωσης, παρά στη βάση της τριακονταετούς υποταγής στους νέους κατακτητές.
Σήμερα διακυβεύεται αν θα είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ αυτό που θα παραδώσει τα κλειδιά και τη σημαία.
Σήμερα διακυβεύεται αν οι Παγκόσμιοι Τραπεζίτες θα πετύχουν να οδηγήσουν σε υποταγή τη χώρα που κυβερνά ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και γιος του πιο ενοχλητικού-γι' αυτούς-Πρωθυπουργού που αντιμετώπισαν ποτέ. Του Ανδρέα Παπανδρέου.
Το ζητούμενο είναι το νέο ΟΧΙ.
Απαιτείται ανάστημα. Απαιτείται εθνική συνείδηση.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι εδώ.

Όταν η γενιά της ανατροπής,γίνεται της καρέκλας και της υποταγής...

2010-03-29T17:52:00.001+03:00

Άρθρο της Συντακτικής Ομάδας

Αξιοκρατία, διαφάνεια, σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα... Αλλάζουμε την Ελλάδα με λίγα λόγια... Τα λόγια αυτά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ που σημάδεψαν την προεκλογική περίοδο κ όχι μόνο κ που τόση ελπίδα γέμισαν τους πολίτες για ένα καλύτερο αύριο, τα ακούγαμε κι από φερέλπιδες νέους που δραστηριοποιούνται στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Μια ιδανική εικόνα: ενός νέου με αγωνιστική διάθεση που μάχεται ανιδιοτελώς για ένα καλύτερο αύριο όλων μας.. Που πείθει με τα λόγια του.. Με ικανότητες να ηγείται ομάδων που τις επηρεάζει κ τις κατευθύνει... Που εγγυάται ότι θα παλέψει μαζί με όλους, σαν ένας από όλους για τις αξίες κ τις ιδέες του, πέρα από τις πελατειακές λογικές κ την ιδεολογία του βολέματος... Που καταγγέλλει τους βολεμένους κ τους βολευτάδες, τη σκληρή κ άδικη δεξιά, το καθεστώς των γαλάζιων παιδιών, των κουμπάρων κ των κολλητών, τους κερδοσκόπους κ την παρασιτική ολιγαρχία... Όλα, ξαναλέμε, μέσα στα πλαίσια της αξιοκρατίας κ της διαφάνειας... Όλα για να αλλάξουμε τη χώρα...

Πείθονται όσοι ακούνε, οι νεολαίοι, οι φοιτητές, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι με τα 700 ευρώ..Κι ακολουθούν.. Έχοντας την πεποίθηση ότι όλα όσα άκουσαν είναι η καθαρή αλήθεια...Κ ξαφνικά όλοι αυτοί κι όλοι εμείς μαθαίνουμε ότι ο φέρελπις αυτός νέος δικηγόρος ΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ μέλος του Δ.Σ των ΕΛ.ΤΑ!!

Χωρίς καμία διαφάνεια, χωρίς καμία αξιοκρατία, χωρίς καμία διάθεση σύγκρουσης με τα μεγάλα συμφέροντα, μέσα από πελατειακή λογική κ με μια αμφιλεγόμενη κ καθόλου πιστοποιημένη διαδικασία. Ξαφνικά, μπροστά στο βόλεμα, κατέρρευσαν τα πάντα...Η ανιδιοτέλεια κ ο αγώνας για την αλλαγή αποδείχτηκαν για ακόμη μια φορά μια μεγάλη φούσκα.. Για μια ακόμη φορά άλλο ένα υψηλά ιστάμενο κομματικό στέλεχος διορίστηκε σε μια δημόσια υπηρεσία αυθαίρετα.. Για μια ακόμη φορά κάποιος της κομματικής ιεραρχίας ανελίσσεται σε δημόσια υπηρεσία χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν.. Κι όλοι αυτοί που πείστηκαν τώρα μένουν να αιωρούνται... Κάποιος για ακόμη μια φορά τους είπε ψέματα.. Κάποιος για ακόμη μια φορά τους απογοήτευσε κ τους άφησε με την πικρή εντύπωση ότι στην πολιτική όλα έχουν ως στόχο το μέσο... Δεν υπάρχει πραγματικός αγώνας για μια πραγματική αλλαγή... Όλα είναι μεγάλες κουβέντες που ακούγονται πολύ όμορφα κ προκαλούν τον ενθουσιασμό όταν εκφωνούνται από τους πολιτικούς στις μεγάλες τους προεκλογικές φιέστες... Αυτά έχουν οι νέοι που ανιδιοτελώς έτρεξαν στο μυαλό τους τέτοιες ώρες...

Ως πότε κάποιοι ματαιόδοξοι θα καταστρέφουν τον αγώνα μας; Θα διασύρουν το χώρο μας κ τους ανθρώπους του για μια καρέκλα; Ως πότε θα απογοητεύουμε όλους αυτούς τους νέους που δεν έχουν το προσόν μια κομματικής ιεραρχίας; Γιατί να καταπατούνται οι ιδέες κ οι αξίες μας από ανθρώπους ανάξιους να τις υπηρετήσουν; Λίγη αξιοπρέπεια κύριε Κόλλια.. Τίποτα περισσότερο...

Μελαγχολική Κοινωνία σε Κρίση

2010-03-09T15:35:00.000+02:00

'Αρθρο του Αντώνη Γαλανόπουλου,μέλους Νεολαίας ΠΑΣΟΚ

Αναμεσα σε πολλα αρνητικα,τρομοκρατικα δημοσιευματα οικονομικου ενδιαφεροντος,εκαναν την εμφανιση τους στον κυριακατικο τυπο και καποιες δημοσκοπησεις για τα νεα μετρα.
Η ερευνα της Καπα Research,αν μελετηθει σε βαθος,προκαλει σοκ.

Η κατασταση συγχησης στην οποια βρισκονται οι πολιτες ειναι φανερη απο το γεγονος οτι ενω το 55% κρινει θετικα τις κινητοποιησεις των συνδικατων,μονο το 37% θα συμμετειχε σ'αυτες.Ο βομβαρδισμος απο συντηρητικες εκκλησεις για συναινεση,απο κατ'επαγγελμα βολεμενους,οδηγει τελικα τους πολιτες στην απαθεια.

Ο ρολος των ΜΜΕ ειναι φανερος και στην προωθηση του ΛΑ.Ο.Σ. Ενα κομμα,που υπερο-εκπροσωπειται στα ΜΜΕ λογω των ευφυολογηματων του προεδρου του και της υποτιθεμενης εκφρασης της κοινης γνωμης,φαινεται στην ερευνα να ερχεται πρωτο αναμεσα στα κομματα της αντιπολιτευσης με το 44% των πολιτων να εχει θετικη αξιολογηση.
Τις περισσοτερες αρνητικες εντυπωσεις συγκεντρωνει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (67%).

Στις επομενες ερωτησεις που επικεντρωνονται απολυτα στην οικονομικη κριση,αποδεικνυεται οτι ο ελληνικος λαος δεν ελπιζει.
Το 87% θεωρει οτι δεν εχουμε δει ακομη τα χειροτερατης οικονομικης κρισης.Απαισιοδοξια και πανικος κυριαρχει μολις γινεται αναφορα στην εξοδο απο την κριση.
Η πλειοψηφια(38%) πιστευει πως θα βγουμε απο τη κριση σε 4 χρονια.Την ιδια στιγμη ενα 22%(το δευτερο μεγαλυτερο ποσοστο) πιστευει οτι θα χρειαστουμε μια δεκαετια ή ισως και παραπανω για να δουμε "ασπρη μερα".
Η ιδια αμφισημια επικρατει και στις απαντησεις σχετικα με την αποδοτικοτητα των μετρων.Οι πιο αισιοδοξοι(26%) θεωρουν οτι θα αρχισουν να αποδιδουν σε 2 χρονια ενω οι πιο απαισιοδοξοι(27%) πιστευουν οτι δεν θα αποδωσουν ποτε.

Την εικονα συγχησης και απαισιοδοξιας συμπληρωνουν οι δυο ερωτησεις που αφορουν τη σταση της Ευρωπης.
Το 85% θεωρει οτι η Ελλαδα τελει υπο ευρωπαϊκη κηδεμονια.Ταυτοχρονα το ιδιο ποσοστο(84%) δεν θεωρει ικανοποιητικη τη στηριξη της Ελλαδας απο την Ε.Ε.
Αυτη η κατασταση αγνοιας δημιουργει ενα ρευμα ευρω-σκεπτικισμου,καθως το 24% ζητα εξοδο απο την Ευρωζωνη,παραβλεποντας τις σοβαρες συνεπειες.

Νομοτελειακα μια καταπιεσμενη,μελαγχολικη,πανικοβλητη κοινωνια,αργα ή γρηγορα,οδηγειται στην εκρηξη.
Μια εφημεριδα της Αριστερας ,το Σαββατο,κυκλοφορησε με τιτλο:"Αυτη η ανοιξη,μυριζει Δεκεμβρη".Και μαλλον απο τα στοιχεια της ερευνας επιβεβαιωνεται.

Οι αντιδρασεις,οι απεργιες,οι πορειες ειναι δειγματα μιας υγιους,σκεπτομενης κοινωνιας.
Ομως,η επιθεση στο προεδρο της Γ.Σ.Ε.Ε. κι οσα διαδραματιστηκαν γυρω απο το πανο του Συριζα και το Μανωλη Γλεζο,δειχνουν οτι ο ελεγχος και η ψυχραιμια χανονται πολυ ευκολα.
Τα ιστορικα διδαγματα δεν ειναι ευχαριστα.Η Αργεντινη,το 2001,κατερρευσε παρ'ο,τι ακολουθησε πιστα τα μετρα του Δ.Ν.Τ. και στη χωρα ξεσπασε μια ανευ προηγουμενου κοινωνικη εκρηξη.

Ανακοίνωση της Κίνησης Πολιτικής Διαβούλευσης μελών & φίλων του ΠΑΣΟΚ

2010-03-08T21:27:00.000+02:00

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Τα νέα μέτρα που έλαβε η ελληνική κυβέρνηση ευθυγραμμιζόμενη με τα κελεύσματα των Βρυξελλών, δηλαδή της νεοφιλελεύθερης πλειοψηφίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φέρνουν όλους εμάς τους Έλληνες σοσιαλιστές αντιμέτωπους με την πιο σκληρή πραγματικότητα. Εκείνη που δεν θέλαμε μέχρι τώρα να παραδεχτούμε, ότι δηλαδή η χώρα μας έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία και αξιοπρέπεια εδώ και καιρό υπό το κράτος συνθηκών που δεν μας επιτρέπουν να εφαρμόσουμε πολιτικές που υπηρετούν το λαό και την προκοπή του, αλλά τους δημοσιονομικούς δείκτες και το «σκληρό» ευρώ.

Η κυβέρνηση «όμηρος» αυτής της πραγματικότητας δείχνει να μην μπορεί να αντισταθεί και επέλεξε να «παίξει» το παιχνίδι με τους κανόνες που της υπαγορεύτηκαν, πράγμα που έρχεται όμως σε κάθετη αντίθεση τόσο με την ιδεολογία του ΠΑΣΟΚ, όσο και με τις στοιχειώδεις διαχρονικές αρχές και αξίες της Δημοκρατικής Αριστεράς και του Σοσιαλισμού, όπως ομολόγησε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Εδώ λοιπόν καλούμαστε τώρα εμείς να δούμε, να κρίνουμε και να αποφασίσουμε, ως ελεύθεροι άνθρωποι και ως δημοκράτες Αριστεροί μέλη του ΠΑΣΟΚ, ποια στάση θα κρατήσουμε έχοντας πάντα υπ’ όψιν μας, ότι το Κίνημά μας ιδρύθηκε για να υπηρετεί το λαό και την πατρίδα.Έχοντας την απόλυτη πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ και τα μέλη του αποτελούν τη κύρια ικανή πολιτική δύναμη να επιφέρει κοινωνικές αλλαγές και να εφαρμόσει ουσιαστικές φιλολαϊκές πολιτικές στον τόπο, αναλαμβάνουμε πολιτικές πρωτοβουλίες «από τα κάτω» αλλά και μέσα από τα κινήματα, για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων μέτρων που μας επιβλήθηκαν από την ευρωπαϊκή οικονομική ολιγαρχία και την προσκείμενή της πολιτική πλειοψηφία στην ηγεσία και στους θεσμούς της Ένωσης, καθώς και για την αναθεώρηση του σύμφωνου σταθερότητας και ανάπτυξης.

Ως ΚΙΝΗΣΗ Πολιτικής Διαβούλευσης μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ, προτιθέμεθα να καλέσουμε τους συντρόφους μας της δημοκρατικής Αριστεράς σε ανοιχτές διαδικασίες – συζητήσεις με θέμα «Στην Ευρώπη του Νεοφιλελευθερισμού ποια θα είναι η απάντηση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών», των οποίων το πρόγραμμα διεξαγωγής τους θα ανακοινωθεί εντός των επομένων ημερών.

8 Μαρτίου 2010, ΚΙΝΗΣΗ Πολιτικής Διαβούλευσης μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ

Σαν σήμερα 6 Μαρτίου του 1994,έφυγε η Μελίνα μας...

2010-03-06T22:03:00.000+02:00

Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου του 1920. Ήταν η αγαπημένη εγγονή του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη και κόρη του βουλευτή της ΕΔΑ και υπουργού Σταμάτη Μερκούρη.
Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού (1943-46) και έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή το 1944. Ως πρωταγωνίστρια καθιερώθηκε το 1949 με το ρόλο της Μπλανς από το έργο του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος». Η πρώτη κινηματογραφική δουλειά της ήταν η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Στέλλα» (1955). Με το ρόλο, όμως, της Ίλια στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή» (1960), αλλά και τη θεατρική μεταφορά του έργου στη Νέα Υόρκη, η Μελίνα Μερκούρη απέκτησε πλέον διεθνή φήμη.

Το 1965 παντρεύτηκε τον γαλλικής καταγωγής, αμερικανό σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν, ο οποίος και τη σκηνοθέτησε στις ταινίες «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962), «Τοπκαπί» (1964) και «A Dream of Passion» (1978).

Πολιτική σταδιοδρομία
Στο καιρό της επταετίας πολέμησε σφοδρά τη Χούντα, χρησιμοποιώντας τη φήμη και τη λάμψη που είχε με αποτέλεσμα να της αφαιρεθεί η ελληνική υπηκοότητα. Έδωσε αρκετές συναυλίες και διοργάνωσε αρκετά μεγάλο αριθμό πορειών αντιδικτατορικού χαρακτήρα. Επεδίωξε και συναντήθηκε με πολιτικούς αλλά και με πνευματικές προσωπικότητες παγκοσμίου κύρους με σκοπό να τους ευαισθητοποίησει ενάντια στη χούντα. Κατά την διάρκεια των αγώνων της έγινε θύμα απόπειρων δολοφονίας της, με μία από αυτές παραλίγο να της στερήσει τη ζωή.

Με την πτώση της χούντας επιστρέφει στην Ελλάδα όπου και εγκαθίστανται μόνιμα πια και συνεργαζόμενη με στελέχη της αντιστασιακής οργάνωσης Π.Α.Κ. και τον Ανδρέα Παπανδρέου ιδρύουν το Πανελλήνιον Σοσιαλιστικόν Κίνημα. Κατεβαίνει υποψήφια στη Β` Πειραιά το 1974 αλλά δεν καταφέρνει να εκλεγεί βουλευτής, πράγμα το οποίο επιτυγχάνει το 1977. Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού το 1981-1989 και 1993-1994, θέση η οποία της έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσει εκστρατεία για την επιστροφή των κλεμμένων μαρμάρων της Ακρόπολης από τον Λόρδο Έλγιν, τα οποία βρίσκονται στις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου, να δημιουργήσει το θεσμό των δημοτικών περιφερειακών θεάτρων (γνωστά ως ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) με σκοπό την πολιτιστική ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας αλλά και τον θεσμό των πολιτιστικών πρωτευουσών της Ευρώπης, με πρώτη την Αθήνα το 1985,ενώ δική της έμπνευση ήταν και η δημιουργία του θεσμού της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης».Στη δεύτερη θητεία της δίνει μεγάλη σημασία στην εισαγωγή του πολιτισμού και της θεατρικής αγωγής στα σχολεία αλλά καταβεβλημένη από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Memorial της Νέας Υόρκης, την Κυριακή 6 Μαρτίου του 1994. Η σορός της έφτασε στην Ελλάδα στις 8 Μαρτίου του 1994 και τέθηκε σε διήμερο λαικό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα κηρύχθηκε τριήμερο εθνικό πένθος. Την Πέμπτη 10 Μαρτίου του 1994 ψάλλεται η νεκρώσιμος ακολουθία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και αμέσως μετά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τη συνοδεύουν ως το Α' Νεκροταφείο Αθηνών όπου είναι η πρώτη Ελληνίδα που κηδεύεται με τιμές αρχηγού κράτους και ενταφιάζεται σε οικογενειακό τάφο.

«Γεννήθηκα Ελληνίδα. Θα πεθάνω Ελληνίδα»
(απάντηση της εξόριστης Μελίνας Μερκούρη στην αφαίρεση του ελληνικού διαβατηρίου της από τη δικτατορία των συνταγματαρχών)

Πηγές αναφοράς:(Ελληνική Wikipedia,Σαν Σήμερα.GR)

Ανακοίνωση Ν.ΠΑΣΟΚ σχετικά με τα έτακτα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης

2010-03-06T21:08:00.001+02:00

Σήμερα, Σάββατο 6.3.2010, συνεδρίασε η Συντονιστική Γραμματεία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, με την παρουσία και του Γραμματέα της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, με αντικείμενο και την αποτίμηση των τελευταίων εξελίξεων στο χώρο της Οικονομίας.

Μετά τη συνεδρίαση, η Συντονιστική Γραμματεία της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ κατέληξε, ομόφωνα, στην παρακάτω πολιτική ανακοίνωση-απόφαση.

Υπάρχουν στιγμές που συμπυκνώνουν το χρόνο.

Μία τέτοια ιστορική στιγμή είναι αυτή, την οποία βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες, τις τελευταίες ώρες. Μία σειρά επώδυνων κυβερνητικών μέτρων, έρχονται να αλλάξουν και να επιβαρύνουν την καθημερινότητα και τη ζωή του μέσου Έλληνα. Είναι μία στιγμή που ατομικά και συλλογικά οφείλουμε να αναλάβουμε το μερίδιο της ευθύνης, που αντιστοιχεί στον καθένα μας. Απέναντι στην Πατρίδα μας, απέναντι στις επόμενες γενιές, εμείς οι Νέοι απέναντι στη δική μας γενιά. Ευθύνη ατομική και συλλογική, να διαμορφώσουμε ένα καλύτερο μέλλον από το παρόν που ζούμε και από το ορατό μέλλον που έχουμε μπροστά μας.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάσταση της Ελληνικής Οικονομίας είναι τραγική. Και οι αιτίες είναι γνωστές σε όλους μας. Από τη μία πλευρά, υπάρχει η κυριαρχία της λογικής και των νόμων της Αγοράς, που επιβάλλουν μονεταριστικές και αντιλαϊκές πολιτικές, που στόχο έχουν την με κάθε κόστος διασφάλιση των κερδών των πολυεθνικών εταιρειών και του Κεφαλαίου. Από την άλλη, η ανερμάτιστη...

και τραγική πολιτική του Κώστα Καραμανλή, που οδήγησε τη χώρα σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την κατέστησε ανίσχυρη να αντιδράσει στις κάθε είδους πιέσεις που δέχεται. Η εκτεταμένη διαφθορά, η αναξιοπιστία και η αφερεγγυότητα, οδήγησαν στην δύσκολη αυτή συγκυρία την Ελλάδα, τους Έλληνες και κυρίως τους Νέους ανθρώπους. Τους Νέους ανθρώπους, που βλέπουν μπροστά τους να ορθώνεται απειλητικό το φάσμα της ανεργίας, της υπονόμευσης των εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων.

Την ίδια στιγμή, αναδεικνύεται το μεγάλο πολιτικό και θεσμικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Η απουσία πολιτικής διεύθυνσης του νομίσματος, η απουσία μηχανισμών υποστήριξης κρατών-μελών, που υφίστανται τις μεγαλύτερες επιπτώσεις της κρίσης, δημιουργούν μεγάλο προβληματισμό για τη συνοχή και την αλληλεγγύη του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η λογική του «Πόντιου Πιλάτου», που υιοθετεί σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση στην υπόθεση της Ελλάδος, δημιουργεί πρόσθετα ερωτηματικά συνυπευθυνότητας, σχετικά και με το τι είδους επιτήρηση ασκούσε η Ευρώπη, στη διάρκεια της καταστροφικής Δεξιάς διακυβέρνησης Καραμανλή, την πενταετία 2004-2009.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, είναι χρέος κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας, να συμβάλλει να βγει η χώρα από την κρίση. Το χρέος όμως αυτό δεν βαρύνει μόνο την μισθωτή εργασία, στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα, τον αγρότη, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, τον ελεύθερο επαγγελματία και τους νέους ανθρώπους. Βαρύνει ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους Έλληνες. Έχουν χρέος να συμβάλλουν, ώστε να ξεπεράσουμε την κρίση ΚΥΡΙΩΣ αυτοί, που συνήθως δεν πληρώνουν, αλλά ωφελούνται, από τη δυσμενή κατάσταση της Οικονομίας. Αυτοί που φοροδιαφεύγουν, που καταφεύγουν στους φορολογικούς παραδείσους των off-shore εταιριών, που κερδοσκοπούν σε βάρος της μισθωτής εργασίας, που εμπλέκονται σε λαθρεμπόριο κάθε είδους προϊόντων, που συμμετέχουν σε στρεβλώσεις της Αγοράς, όπως τα καρτέλ και παρόμοιες συμπράξεις. Αυτοί που, κατά δήλωση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, «πίνουν στην υγειά του κορόιδου Έλληνα πολίτη».
Είναι χρέος της Ελληνικής Κυβέρνησης, να κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να μην οδηγηθεί η χώρα σε χρεοκοπία.
Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει, ότι, μετά την έξοδο από την κρίση, θα αποκατασταθούν τα δικαιώματα που σήμερα φαλκιδεύονται.
Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει, ότι οι σημερινές επώδυνες επιλογές δεν θα οδηγήσουν σε μόνιμη αναθεώρηση του κοινωνικού κράτους.
Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει μία δίκαιη κατανομή των βαρών. Στο πλαίσιο αυτό, οφείλει να φέρει άμεσα στη Βουλή ένα δίκαιο φορολογικό νομοσχέδιο, το οποίο θα ελαφρύνει τα ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας από το βάρος που έχουν επωμισθεί, αλλά και θα φορολογεί δίκαια τους έχοντες και κατέχοντες.
Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση να ΠΡΟΤΑΞΕΙ και να προσδιορίσει μία αναπτυξιακή στρατηγική για τη Χώρα. Οφείλει να προωθήσει, άμεσα, την ψήφιση του αναπτυξιακού νόμου, με κίνητρα και δυνατότητες επένδυσης σε ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, όπως και την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση του ΕΣΠΑ. Η Ανάπτυξη είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ απάντηση των προοδευτικών και σοσιαλιστικών δυνάμεων στην Κρίση.
Είναι αυτονόητο επίσης, ότι δεν έχει δικαίωμα κανείς να επεκτείνει το πάγωμα των μισθών και το ψαλίδισμα του 14ου μισθού και στον ιδιωτικό τομέα. Διότι κάτι τέτοιο, όχι μόνο δεν εξοικονομεί δαπάνες για το Κράτος, αλλά θα κατέληγε οι χειρότερα αμειβόμενοι υπάλληλοι στη χώρα μας, που είναι αυτοί του Ιδιωτικού τομέα, στην κυριολεξία να φτωχύνουν. Και επιπροσθέτως, οι θυσίες δεν αφορούν μόνο τους εργαζομένους, ιδίως σε αυτή τη συγκυρία.
Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση να δεσμευτεί, ότι τα μέτρα έχουν ρητή ημερομηνία λήξης. Να προχωρήσει σε τομές και μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση, προκειμένου να κτίσει ένα δίκαιο και αποτελεσματικό Κράτος. Να προχωρήσει σε τομές και μεταρρυθμίσεις στο Πολιτικό Σύστημα, που θα διασφαλίσουν ότι δεν θα ξαναζήσουμε σκάνδαλα τύπου SIEMENS και Βατοπεδίου.

Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση, να προωθήσει, άμεσα και χωρίς αναστολές, τις αναγκαίες αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση και στη στελέχωση του Κράτους. Οι θυσίες του Ελληνικού λαού πρέπει να συνοδεύονται και από ένα δίκαιο, σύγχρονο και αποτελεσματικό Κράτος, στην υπηρεσία του Πολίτη. Από αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, που θα καταπολεμούν τις διαχρονικές παθογένειες της Οικονομίας και της Διοίκησης.

Έχει καθήκον η Ελληνική κυβέρνηση, να κοιτάξει στα μάτια τους Νέους ανθρώπους και να εγγυηθεί το μέλλον τους. Με απτές και συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Με ενεργητικές πολιτικές για τη Νέα Γενιά.
Έχει καθήκον η Ελληνική Κυβέρνηση να δώσει στον τόπο την Ελπίδα, που σήμερα δεν έχει.

Εμείς ως Έλληνες, Νέοι και Σοσιαλιστές, είμαστε εδώ για να στηρίξουμε την προσπάθεια εξόδου της χώρας από το τέλμα. Είμαστε όμως εδώ, για να υπενθυμίζουμε και το ΚΑΘΗΚΟΝ που έχει η κυβέρνηση, να εμφυσήσει Όραμα και Ελπίδα στον τόπο. Και αυτό θα το κάνουμε, με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία.

Δελτίο τύπου Αριστερής Πρωτοβουλίας

2010-03-06T18:33:00.000+02:00

Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ παίρνει αναγκαστικά το σκληρότερο πακέτο μέτρων και φαίνεται να οδηγεί αναπόφευκτα σε φτώχεια και εξαθλίωση το μεγαλύτερο τμήμα του ελληνικού λαού.

Η δε ευχή του Όλι Ρεν στα ελληνικά “καλό κουράγιο”, επισφραγίζει τις πολιτικές που οδηγούν πιθανώς, στη στήριξη του ευρωπαϊκού νομίσματος, αλλά θα εξοντώσουν τους λαούς της Ευρώπης.

Η περικοπή δώρων, επιδομάτων και συντάξεων θα εξαντλήσουν και τα τελευταία αποθέματα υπομονής και στοιχειώδους διαβίωσης του ελληνικού λαού. Αύξηση των συντελεστών του Φ.Π.Α θα οδηγήσει την πραγματική οικονομία σε ύφεση και στην δημιουργία μονοπολίων που θα εκμεταλλεύονται τον λαό. Πάγωμα των αυξήσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα σημαίνει αύξηση του κεφαλαίου και δημιουργία νέων κολίγων.

Η επαναφορά δημιουργίας νεοφεουδαρχικών εργασιακών σχέσεων πρέπει να σταματήσει και η κυβέρνηση να απαντήσει με συνέπεια και αποτελεσματικότητα στην κρίση που διέρχεται η χώρα. Η κρίση δεν απαιτεί μόνο μείωση του ελλείμματος αλλά και σταθερό οικονομικό πρόγραμμα που θα οδηγήσει στην οικονομική ανάπτυξη. Η χώρα χρειάζεται νέο πολιτικό και παραγωγικό μοντέλο, όπου τα βάρη δεν θα είναι μονομερή και θα εγγυούνται την υπεράσπιση ενός δημόσιου αγαθού υπέρ του συνόλου του.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑ.ΣΟ.Κ στις κρίσιμες αυτές συνθήκες και αναλογιζόμενη τις ιστορικές ευθύνες των σοσιαλιστικών μας ιδεών θα αγωνίζεται πάντα σθεναρά για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του λαού και το εθνικό συμφέρον της χώρας. Το αίμα που θα χύσει ο ελληνικός λαοός οφείλει να το εισπράξει σε συγκεκριμένη προοπτική βελτίωσης και όχι σε αόριστες υποσχέσεις και ευχές.

ALEX JONES ON GREECE (Greek subs) - ΔΕΙΤΕ ΤΟ!

2010-03-06T18:30:00.000+02:00

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

2010-03-06T17:46:00.001+02:00

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η Ιστορία καταγράφει με έντονη γραφή σε κρίσιμες εθνικές στιγμές τις πολιτικές επιλογές και τις στρατηγικές που οριοθετούν και εξειδικεύουν το όραμα που έχουμε για τη κοινωνία. Καταδεικνύει όμως και τις ευθύνες που αναλογούν τόσο σε φωνές διαμαρτυρίας, όσο και σε κραυγές λαϊκισμού.

Τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι κοινωνικά άδικα και καταστρεπτικά για την ανάπτυξη. Υπαγορεύονται από μια υποκριτική, μονεταριστική Ευρωπαϊκή Ένωση, ανεπαρκή να ανταποκριθεί στη κρισιμότητα των καιρών. Τα μέτρα αυτά δεν μας χαρίζουν παρά λίγες ανάσες ακόμα και μετά θα βρεθούμε ξανά στο έλεος όσων επιδιώκουν τη δημοσιονομική μας ασφυξία, όσων φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τη συρρίκνωση της υπαρκτής οικονομίας.

Τα μέτρα που επιβάλλει η Ε.Ε. τιμωρούν τον ελληνικό λαό για μια στρεβλή δεκαετή ανάπτυξη που χάρισε υπερκέρδη σε εργολάβους και τραπεζίτες. Τα μέτρα αυτά μεταθέτουν τις ευθύνες στην ελληνική κοινωνία για την ανεπάρκεια που επέδειξαν οι κυβερνήσεις να αναδιαρθρώσουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας, οδηγώντας τους νέους σε αδιέξοδο. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές εξιδανίκευσαν το γρήγορο πλουτισμό και την κατανάλωση και αγνοώντας τα παθήματα από τη χρηματιστηριακή φούσκα, γρήγορα άνοιξαν το δρόμο για τη σημερινή πιστωτική φούσκα. Τα μέτρα τιμωρούν τη νέα γενιά για τον εκφυλισμό του οράματος της Ολυμπιάδας, αφού σε μια εποχή που οφείλαμε να χτίσουμε μια νέα εθνική στρατηγική επενδύοντας στη παρακαταθήκη τους κάποιοι δημιούργησαν τελικά βασιλικούς θρόνους που βρίσκονται βυθισμένοι σήμερα στην ανυποληψία. Δεν αναδιένειμαν οι πολιτικές δυνάμεις τον πλούτο, τον δάνεισαν οι τραπεζίτες με επαχθείς όρους σε ανθρώπους που έχτισαν όνειρα και οικογένειες με αυτόν και τώρα τους αφαιρούμε τη δυνατότητα αποπληρωμής. Δεν δώσαμε ποτέ τη δυνατότητα στους πολίτες να γίνουν συμμέτοχοι στη παραγωγική βάση της χώρας, αλλά στην εθνική ματαιοδοξία της.

Τα μέτρα αυτά αποδεικνύουν το φιάσκο της απογραφής, την πλήρη αποτυχία της οικονομικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, τη βαριά πολιτική της ενοχή για την παραπλάνηση του λαού και της Ε.Ε. και την τελική της «απόδραση» από την εξουσία.

Τα μέτρα που υποχρεούμαστε να λάβουμε αποτελούν μια θυσία για ένα πουκάμισο αδειανό. Δεν ανατρέπουν τα διαρθρωτικά και αναπτυξιακά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, αλλά αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή μας στο δόγμα της μονεταριστικής ορθοδοξίας. Ανοίγουν την όρεξη στους εργοδότες να συνεχίσουν να καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα και σχέσεις έχοντας ως άλλοθι την κρίση.

Οφείλουμε να χαράξουμε τη νέα εθνική στρατηγική με όραμα και εξωστρέφεια. Αυτούς που σήμερα τους τιμωρούμε για τα όνειρα που τους δανείσαμε, οφείλουμε να τους χαρίσουμε την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει να τους διαβεβαιώσουμε για τη προσωρινότητα των μέτρων καθώς και ότι αυτή τους η θυσία θα είναι ανταποδοτική για τους ίδιους στο μέλλον. Πρέπει να τους ξεκαθαρίσουμε απόλυτα με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, ότι στόχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης δεν είναι οι μη έχοντες ,αλλά οι κατέχοντες !

Το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης όμως πρέπει να αποκτήσει και ισχυρό αναπτυξιακό σκέλος. Είναι απαραίτητο να υλοποιήσουμε τις βαθιές τομές που θα χαράξουν και θα καθοδηγήσουν τη συνολική αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, από νομοθετικής και κοινωνικής απόψεως. Τη νέα κοινωνική- παραγωγική μας ταυτότητα.

Πρώτη βαθιά τομή αποτελεί η αναδιάταξη του πρωτογενούς τομέα στη βάση αγροτικών, συνεταιριστικών επιχειρήσεων, που θα συγκεντρώσουν την αγροτική παραγωγή και το απαιτούμενο κεφάλαιο, θα λειτουργούν δημοκρατικά αλλά και επιχειρηματικά, θα εξασφαλίζουν την παραγωγή, τυποποίηση και εμπορία του προϊόντος, θα μειώσουν την εξάρτηση σταδιακά του αγρότη από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, θα δημιουργήσουν τα προϊόντα ετικέτας και εν τέλει θα ωθήσουν σε αλλαγές στις καλλιέργειες όπου αυτές απαιτούνται.

Βασικός πυλώνας για το δευτερογενή τομέα μπορεί να είναι η πράσινη ανάπτυξη διά της παραγωγής των εξαρτημάτων που απαιτούνται για τις ΑΠΕ από βιομηχανίες στη χώρα μας, με την παροχή ισχυρών κινήτρων πολλών ειδών για τέτοιου είδους επενδύσεις.

Αλλά και στον τριτογενή τομέα απαιτείται παρέμβαση. Η επανάκτηση του δημοσίου ελέγχου τμημάτων του τραπεζικού τομέα και παράλληλα η στροφή στη λογική της λειτουργίας τους είναι κρίσιμη. Ενοποίηση ταχυδρομικού ταμιευτηρίου και ΑΤΕ ούτως ώστε να δημιουργηθεί μια δημόσια τράπεζα με στοιχεία και υπηρεσίες κοινής ωφελείας. Έμφαση στη χρηματοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων, νέων επιστημόνων, νέων αγροτικών συνεταιρισμών αλλά και φυσικών προσώπων με ευνοϊκότερους σε σχέση με τις άλλες τράπεζες όρους.

Επιπλέον οι νέες αναπτυξιακές πολιτικές που θα βασίζονται στην αξιοποίηση του ΕΣΠΑ, πρέπει να αφορούν αυτούς που πλήττονται από τα μέτρα. Να αποτελέσουν προτεραιότητα οι κοινωνικές ομάδες που κυρίαρχα θίγονται σήμερα, στο νέο κοινωνικό πλούτο που σχεδιάζουμε να παράγουμε. Οι μικρομεσαίοι, οι μισθωτοί και οι νέοι οφείλουν να αποτελέσουν τον πυρήνα των πρωτοβουλιών ανάκαμψης της οικονομίας που θα αργήσει ίσως να έρθει. Με τις αναπτυξιακές μας πολιτικές, οφείλουν να γίνουν όλοι συμμέτοχοι στο νέο εθνικό κοινωνικό όραμα.

Η πράσινη ανάπτυξη να μην αποτελέσει μόνο πηγή εκμετάλλευσης των ίδιων τραστ αλλά με ευνοϊκές τιμολογήσεις και ανοιχτές επιδοτήσεις οι μη προνομιούχοι Έλληνες να διεκδικήσουν κομμάτι του μελλοντικά παραγόμενου πλούτου.

Αντίστοιχα πρέπει να συγκρουστούμε με τις συντεχνίες και τα κατεστημένα για να απελευθερωθούν οι υγιείς και παραγωγικές δυνάμεις που είναι όμηροι του μονοπωλιακού καπιταλισμού που χαρακτηρίζει την Ελλάδα.

Να δώσουμε προτεραιότητα στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πατρίδας μας, τον πολιτισμό και τον τουρισμό !

Τέλος, να επενδύσουμε στο ανθρώπινο δυναμικό ώστε να αποτελέσει την πραγματική ατμομηχανή της χώρας , μέσω της αναβάθμισης της παιδείας αλλά και της παρεχόμενης κατάρτισης.

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, εάν πετύχει, να εξέλθει από την κρίση επιλέγοντας ένα διαφορετικό δρόμο, να βιώσει μια άλλη μεταπολίτευση.

Στο χέρι μας είναι να αποδείξουμε ότι η «πολιτική» μπορεί να καθορίσει την οικονομία, κι όχι οι τραπεζίτες την τύχη και τη μοίρα των λαών!

ΡΕΥΜΑ ΝΕΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ

Tι σημαίνει Σοσιαλισμός σήμερα,Ανδρέας Παπανδρέου

2010-02-09T17:59:00.000+02:00

Τι σημαίνει Σοσιαλισμός σήμερα

Πανεπιστήμιο Μαδρίτης,1991

Eισαγωγή

Tο γεγονός ότι επέλεξα ως θέμα της σημερινής μου διάλεξης τι σημαίνει σοσιαλισμός σήμερα, αντικατοπτρίζει την πεποίθησή μου ― πεποίθηση που συμμερίζονται πολλοί, αν όχι όλοι οι σοσιαλιστές ― ότι βρισκόμαστε και πάλι σε αναζήτηση της ταυτότητάς μας. Aυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. H ξαφνική και απόλυτη κατάρρευση αυτού που κατέληξε να ονομάζεται υπαρκτός σοσιαλισμός, έβαλε τέλος σε όλες τις αυταπάτες που αφορούσαν στην βιωσιμότητα αυτού του τύπου του συστήματος. Aλλά έβαλε επίσης τέλος, στην απατηλή ελπίδα, ότι η κατάρρευση του συστήματος θα μπορούσε σταδιακά μέσω μεταρρυθμίσεων, να επιφέρει ένα κοινωνικό σχηματισμό, που θα μπορούσε να ονομασθεί σοσιαλιστικός. Nομίζω πως η αλήθεια, η σκέτη αλήθεια, είναι ότι το μοντέλο σοβιετικού τύπου είναι νεκρό και επί πλέον, ότι οι παρούσες πολιτικές ηγεσίες των χωρών αυτών επέλεξαν το δρόμο που οδηγεί στον καπιταλισμό. Aυτό θέτει το ερώτημα; Eίναι ο Kαπιταλισμός η μόνη εναλλακτική λύση στον σοσιαλισμό του σοβιετικού μοντέλου; H απάντησή μου είναι αρνητική; Όντως, υπάρχει χώρος για σοσιαλιστικό όραμα, καθώς επίσης για σοσιαλιστικές πολιτικές. Aλλά ποιες είναι οι δυνατότητες για τη δόμηση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας; Eδώ η απάντηση είναι πολύ πιο σύνθετη. Eίναι το ερώτημα-κλειδί αυτής της διάλεξης.

Tο σοβιετικό μοντέλο

Ίσως αξίζει τον κόπο να δώσουμε το περίγραμμα αυτού που εννοούμε ως Σοβιετικό μοντέλο του σοσιαλισμού. Xαρακτηρίζεται από μια διατεταγμένη οικονομία. Aπό σχεδόν ολοσχελή καταστολή της αγοράς. Kαι από ένα μονοπώλιο πολιτικής εξουσίας, που περιλαμβάνει απόλυτο έλεγχο πληροφοριών και επικοινωνιών. Θα έπρεπε να προστεθεί ότι γενικά ― παρόλο που αυτό ποικίλει από περίπτωση σε περίπτωση ― οι οικονομίες των χωρών αυτών ήταν σχετικά, αποσυνδεδεμένες από τον παγκόσμιο καπιταλισμό. H κατάρρευση των καθεστώτων αυτών δεν προήλθε από μια ήττα σε πόλεμο ή εξαιτίας μιας γνήσιας λαϊκής εξέγερσης. Kατέρρευσαν εκ των ένδον. Kαθώς η αποσύνδεσή τους με την Δύση (Παγκόσμιος Kαπιταλισμός) παραχωρούσε τη θέση της, όλο και περισσότερο, σε σημαντικές συνδέσεις. Mε άλλα λόγια: Tα καθεστώτα κατέρρευσαν όταν ανέπτυξαν ουσιαστικές επαφές με τον παγκόσμιο Kαπιταλισμό. Nέες τεχνολογίες, εντυπωσιακά υψηλότερη παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα, ελκυστικά καταναλωτικά αγαθά το πακέτο που προσφέρθηκε από τη Δύση ― μετατράπηκε σε Δούρειο Ίππο που με μεγάλη ταχύτητα, υπέσκαψε αυτά τα καθεστώτα.Aξίζει τον κόπο να σημειωθεί ότι ο σοσιαλισμός σοβιετικού τύπου ― παρά τον αυστηρά κεντρικό σχεδιασμό του, δεν τα κατάφερε καλύτερα από τον Kαπιταλισμό, ακόμη και σε τομείς που πραγματικά μπορούσε να επιτύχει.

Aναφέρομαι στην τεράστια καταστροφή του περιβάλλοντος που προήλθε από το πρόγραμμα της εκβιομηχάνισης. Kατά κάποιο τρόπο μιμήθηκε και αναπαρήγαγε πολλές από τις υπερβολές του καπιταλισμού που τον χαρακτήριζαν στα αρχικά στάδια της ανάπτυξής του. Mερικοί οδηγήθηκαν στο χαρακτηρισμό των κοινωνιών του υπαρκτού σοσιαλισμού ως κοινωνιών κρατικού καπιταλισμού. Aυτό αναμφίβολα είναι λάθος. Γιατί αυτές οι κοινωνίες ή αυτές οι οικονομίες, στερούνται ενός κυρίαρχου χαρακτηριστικού του καπιταλισμού τη σύμφυτη ώθηση που έχει να εξαπλώνεται συνεχώς με μια διαδικασία που ο Joseph Schumpeter τόσο ικανοποιητικά χαρακτήρισε ως μια διαδικασία δημιουργικής καταστροφής. Mε άλλα λόγια, αυτό που προέκυψε μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, δηλαδή, η ενοποίηση της Γερμανίας, η διάλυση του Συμφώνου της Bαρσοβίας, η απόσυρση του Σοβιετικού στρατού από την κεντρική και την ανατολική Eυρώπη, της Oυγγαρίας, της Tσεχοσλοβακίας, της Πολωνίας, της Pουμανίας, της Bουλγαρίας ― και τώρα της Aλβανίας, ισοδυναμεί με μια ολοσχερή ηττα σε ένα Tρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, που ποτέ δεν έγινε. H νίκη πρέπει να αποδοθεί στη διαρκή επανάσταση, που είναι η πεμπτουσία του καπιταλισμού. Πιο συγκεκριμένα, πρέπει να αποδοθεί σε νέες τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν στα τρία μητροπολιτικά κέντρα τις HΠA, τη Δυτική Eυρώπη και φυσικά, την Iαπωνία. Tεχνολογίες, που συμβαδίζουν με την επανάσταση στον αυτοματισμό, στην πληροφόρηση και στις επικοινωνίες. Στην πραγματικότητα αποτελούν την Tρόικα, που ξεπερνώντας τα εθνικά σύνορα, εξαπλώνεται παγκόσμια και οδηγεί στην διεθνοποίηση της αγοράς.

Ποια είναι η όψη της Σοβιετικής Ένωσης και των πρώην συμμάχων της;

Aπό σοβαρές πηγές εξάγονται οι παρακάτω υπολογισμοί:
H Πολωνία, η Oυγγαρία και η Tσεχοσλοβακία θα χρειασθούν περίπου 10 χρόνια για να φθάσουν το 70% του παρόντος κατά κεφαλή εισοδήματος της Δυτ. Γερμανίας. H Pουμανία και η Bουλγαρία θα χρειασθούν περίπου 20 χρόνια και τελικά η Σοβιετική Ένωση θα χρειασθεί 50 χρόνια για να φθάσει τον ίδιο στόχο. Kαι όλα αυτά, υπό την προϋπόθεση μιας ομαλής πορείας, χωρίς παλινδρομήσεις, εμφύλιους πολέμους ή διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης. Yπήρξαν προσδοκίες, ότι πέρα από τον δρόμο της ελεγχόμενης οικονομίας και της μονοπώλησης της εξουσίας από τα κομμουνιστικά κόμματα μια γνήσια σοσιαλιστική εναλλακτική λύση θα είχε επιλεγεί. Ένας σοσιαλιστικός σχηματισμός που θα συνδύαζε την πολιτική δημοκρατικοποίηση, την μικτή οικονομία, με ένα συγκεκριμένο και σημαντικό ρόλο του δημόσιου τομέα, τον κοινωνικό τομέα με ένα δυναμικό ιδιωτικό τομέα και κάποιο σχήμα αποκεντρωμένου σχεδιασμού. Παρόλο που θέλω να διατηρώ ελπίδες για μια τέτοια εξέλιξη, έχω ισχυρές αμφιβολίες ότι έτσι θα γίνει. Yποπτεύομαι ότι θα επικρατήσει ο νόμος του εκκρεμούς.

Έχοντας ζήσει κάτω από στυγνά ολοκληρωτικά καθεστώτα που δεν κατόρθωσαν να τους εφοδιάσουν με κάποιο ικανοποιητικό καλάθι με καταναλωτικά αγαθά ― προφανώς θα προτιμήσουν τον παράδεισο που τους προσφέρει η νικηφόρος Δύση. Eκτός απ' αυτό, πρέπει να γίνει σαφές ότι ο βαθμός σύνεσης με το σύστημα του παγκόσμιου καπιταλισμού έχει ήδη φθάσει ή σύντομα θα φθάσει σε ένα κρίσιμο σημείο πέρα από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Έτσι η προσαρμογή στο σύστημα είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Aυτό σημαίνει καθαρή νίκη της καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων. Mια νίκη που οφείλεται στην σύμφυτη ώθηση προς τον συνεχή επεκτατισμό. Mερικές από τις πτυχές αυτής της ενσωμάτωσης είναι ήδη προφανείς στην περίπτωση της Aνατολικής Γερμανίας. Kάτω από το καταπιεστικό κομμουνιστικό καθεστώς και παρά την αναποτελεσματικότητα της οικονομίας, ο μέσος πολίτης απελάμβανε τουλάχιστον του δικαιώματος της εργασίας και ιατρικής περίθαλψης. Στο πλαίσιο της ενοποίησης αυτό το δίκτυο ασφαλείας εξαφανίσθηκε και η ανισότητα πήρε πλέον στυγνή μορφή.

Πραγματικά, καθώς οι Aνατολικές χώρες προσαρμόζονται στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, οι εισοδηματικές ανισότητες θα καταστούν η κυρίαρχη όψη στην αντίθεση Δύση - Aνατολή. Όντως η πορεία του εκδημοκρατισμού σ'αυτές τις χώρες θα κινδυνεύσει σημαντικά.

H νέα παγκόσμια τάξη

Mόλις πριν μερικούς μήνες η πολυεθνική δύναμη του O.H.E. νίκησε το Iράκ σε έναν πόλεμο πού δεν θα
ξεχάσουμε ποτέ. Δεν θα τον ξεχάσουμε για την βαρβαρότητά του, για την αποτελεσματικότητα και την ισχύ των όπλων που χρησιμοποιήθηκαν και για το γιγαντιαίο οργανωτικό έργο που έγινε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από τις Ένοπλες Δυνάμεις των H.Π.A. Aλλά αυτόν τον πόλεμο θα τον θυμόμαστε και για άλλους πιο σημαντικούς λόγους:

Πρώτον, δεν έλυσε προβλήματα. Tο Kουβέιτ ίσως είναι απελευθερωμένο από τα ιρακινά στρατεύματα αλλά σίγουρα δεν είναι μια δημοκρατία

Δεύτερο, το κυβερνητικό καθεστώς του Iράκ, παραμένει στη θέση του.

Tρίτο, καμία πρόοδος δεν επιτεύχθηκε στο αραβο-ισραηλινό μέτωπο, δηλαδή στα Παλαιστινιακό.
Στην πραγματικότητα, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. H διευθέτηση στα κατεχόμενα παραμένει ως είχε.
H Συρία νομιμοποίησε τον ρόλο της στο Λίβανο. Στους Kούρδους αποστερούν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης για να μην δημιουργήσουν πρόβλημα στην Tουρκία όπου πολλά εκατομμύρια Kούρδων ζουν κάτω από καταπιεστικές συνθήκες. Tαυτόχρονα, η τουρκική κατοχή της Bορ. Kύπρου
εξακολουθεί και αναζητείται λύση, που θα την νομιμοποιήσει. Έτσι η διεθνής νομιμότητα απέδειξε ότι
είναι άκρως επιλεκτική.

Tέταρτο, η Eυρωπαϊκή Kοινότητα διχάστηκε στο θέμα του πολέμου. H στάση της Γερμανίας αποδυνάμωσε τον άξονα Παρισιού - Bόννης και η Eυρώπη δεν κατόρθωσε να κάνει τη φωνή της να ακουσθεί.

Πέμπτο, οι H.Π.A. ξεπήδησαν ως η μόνη παγκόσμια υπερδύναμη. Eπίσης κατοχύρωσαν μόνιμη στρατιωτική παρουσία στην πλούσια σε πετρέλαια περιοχή του Kόλπου.

Έκτο, ένα μήνυμα στάλθηκε στις χώρες του Tρίτου Kόσμου: Oι H.Π.A. δεν θα ανεχθούν οποιαδήποτε ενέργεια οπουδήποτε στον πλανήτη, που θα σταθεί εμπόδιο στα συμφέροντά τους ή που θα προκαλέσει την ηγεμονία τους. Έτσι, με το τέλος του ψυχρού πολέμου, η σύγκρουση Bορρά - Nότου παίρνει την πρώτη θέση. Όμως τίθεται ένα ερώτημα που αφορά στην δυνατότητα των H.Π.A. να διατηρήσουν αυτόν τον ηγεμονικό ρόλο. Πρόσφατα ο Economist έγραψε για τις H.Π.A. σε σχέση με τη νέα
παγκόσμια τάξη, ότι έχοντας επιχορηγηθεί στον πόλεμο του Kόλπου με 37 δισ. δολάρια από φίλες Aραβικές χώρες και 17 δισ. δολάρια από Γερμανία και Iαπωνία, δεν έχουν πια την οικονομική δυνατότητα να ηγεμονεύσουν (Economist, Iούνιος 22-29, 1991).

Σε ό,τι αφορά στην παγκόσμια οικονομία, στην πραγματικότητα έχουμε μια τριγωνική σύγκρουση ανάμεσα σε τρεις γίγαντες: Tης Δυτικής Eυρώπης (EυρωπαΪκή Kοινότητα και ιδιαίτερα Γερμανία), της διαφαινόμενης Bορειοαμερικανικής ζώνης ελευθέρου εμπορίου και της Iαπωνίας επικεφαλής ενός Aσιατικού μπλοκ. Xωρίς να έχει σημασία ποιο ζεύγος επιλέγουμε, συναντούμε μια αποφασιστική σύγκρουση μια σύγκρουση που μπορεί να απειλήσει την ομαλή εξέλιξη στο διεθνές εμπόριο η οποία θα μπορούσε ακόμη και να οδηγήσει σε γνήσιο προστατευτισμό όταν η πορεία του παγκόσμιου συστήματος φθάσει σε αδιέξοδο. Θα ήθελα να τονίσω ότι το σχίσμα μεταξύ Eυρώπης και H.Π.A. είναι μεγαλύτερο από όσο φαίνεται. Ξεκινάει από το αγροτικό εμπόριο και επεκτείνεται μέχρι την Oικονομική, Nομισματική και Πολιτική Ένωση των χωρών της Kοινότητας. Ήδη, οι H.Π.A., πέτυχαν να παρακωλύσουν την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού συστήματος ασφαλείας. Tο κατόρθωσαν επιβάλλοντας τον ρυθμό αναδιοργάνωσης του NATO. Στην πραγματικότητα, οι κρίσιμες αποφάσεις ελήφθησαν χωρίς την συμμετοχή της Γαλλίας (η οποία ουσιαστικά το πληροφορήθηκε κατόπιν εορτής). Tαυτόχρονα η Δυτικό-Eυρωπαϊκή Ένωση, ωθείται προς την κατεύθυνση της ανάληψης, αστυνομικών καθηκόντων σε τομείς εκτός ευθύνης NATO. Kαι κρίση του καπιταλισμού Aλλά ας επιστρέψουμε στο κύριο θέμα αυτής της διάλεξης. O υπαρκτός σοσιαλισμός έχει αποτύχει. O καπιταλισμός, ο παγκόσμιος καπιταλισμός εμφανίζεται ξανά νικηφόρος. Όμως, η νίκη του είναι αρκετά ρηχή, όπως το διατύπωσε ο Paul Sweery (Monthly Review), Σεπτέμβριος 1989: Όσον αφορά στον καπιταλισμό, αρκεί να τονίσει κανείς, ότι η ανεργία στις ανεπτυγμένες χώρες παραμένει σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και μια αυξανόμενη αναλογία νεαρού πληθυσμού αντιμετωπίζει ένα μέλλον χωρίς ελπίδα για ουσιαστική εργασία• ενόσω στις πλέον πολυπληθείς υποανάπτυκτες χώρες τα πραγματικά εισοδήματα και οι συνθήκες διαβίωσης της μεγάλης πλειοψηφίας των λαών βρίσκονται σε κατακόρυφη πτώση κατά την δεκαετία του 1980. Eίναι δύσκολο να σκεφθεί κανείς πιο σημαντικές ενδείξεις αποτυχίας. Aλλά πέρα από τις οξυμένες και αυξανόμενες ανισότητες τόσο στο κέντρο όσο και στην περιφέρεια του καπιταλισμού, η περιβαλλοντική καταστροφή έχει πάρειτεράστιες διαστάσεις. Eνώ σε σχέση με το περιβάλλον η συμπεριφορά των κοινωνιών του υπαρκτού σοσιαλισμού είναι απαράδεκτη, στην περίπτωση του καπιταλισμούυπάρχει μια σύμφυτη δύναμη, που οδηγεί στην καταστροφή του πλανήτη μας, εφ' όσον το κέρδος είναι η κινητήρια δύναμη στη συσσώρευση κεφαλαίου. H επίπτωση της καπιταλιστικής ανάπτυξης η πρόοδος όπως ονομάζεται, αναπόφευκτα οδηγεί στην καταστροφή του περιβάλλοντος και στην καταχρηστική χρήση των εξαντλουμένων πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη. Oι οικονομολόγοι, αναγνωρίζουν αυτές τις αποτυχίες του καπιταλισμού ονομάζοντάς τες ανεπάρκειες της αγοράς. Όταν φθάσουμε στη δυναμική λειτουργία του συστήματος, δηλαδή όταν εισάγεται ο παράγων χρόνος, μια πολύ σημαντική ερώτηση που τίθεται είναι η εξής: Ποιος ή ποιοι παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις, που καθορίζουν την αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας; Eξετάζονται τις διαστάσεις του καπιταλιστικού συστήματος σφαιρικά και λαμβάνοντας υπ' όψιν την παρουσία και ταχεία ανάπτυξη των γιγαντιαίων πολυεθνικών υπερεθνικών εταιρειών, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτές, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον αποφασίζουν την αναπτυξιακή πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν θα έπρεπε να προσπαθούμε να βρούμε τον καταναλωτή που υποτίθεται ότι καθορίζει την διάθεση των πόρων διαμέσου του συστήματος αγοράς. Oι γιγαντιαίες πολυεθνικές εταιρείες ελέγχουν τα δίκτυα πληροφόρησης και επικοινωνίας. Διαμορφώνουν έτσι τη ζήτηση ώστε να εξυπηρετήσει τα επενδυτικά τους σχέδια (προγράμματα) όπως εξελίσσονται στο χρόνο. Πράγματι αυτό είναι το χαρακτηριστικό του σύγχρονου καπιταλισμού, που με οδήγησε να τον αποκαλέσω πατερναλιστικό.

O Andre Corz έγραψε πρόσφατα στο ίδιο πνεύμα:
Tο ερώτημα του τι πρέπει να παράγεται και πώς, το ερώτημα των κοινωνικών προτεραιοτήτων, των μοντέλων κατανάλωσης, του τρόπου ζωής όλα αυτά τώρα αποφασίζονται από τεχνοκράτες, επιχειρηματίες και τραπεζίτες. O σοσιαλισμός θα έπρεπε να σημαίνει την δημόσια συζήτησή τους στο επίπεδο οργανώσεων, συνδικαλιστικών ενώσεων, κινημάτων, δημοσίων ακροάσεων και συνελεύσεων εκλεγμένων αντιπροσώπων και θα έπρεπε να σημαίνει ότι λαμβάνονται υπ' όψιν κριτήρια με τα οποία οι τεχνοκράτες και οι διευθυντές επιχειρήσεων δεν απασχολούνται συνήθως?.

Στην ουσία με την παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και τη διεθνοποίηση της αγοράς οι λαοί γίνονται όλο και περισσότερο πιο αδύναμοι, ενώ η διαδικασία της ανάπτυξης, η διαδικασία της δημιουργίας και ταυτόχρονα της καταστροφής εξελίσσεται αδιάπτωτο στα πλαίσια της συσσώρευσης του κεφαλαίου.
Σε μακροοικονομικό επίπεδο ο καπιταλισμός σχεδόν ποτέ δεν κατόρθωσε να εγγυηθεί μια σχετικά ομαλή διαδικασία ανάπτυξης και τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει όλους τους διαθέσιμους παραγωγικούς πόρους. Aυτό ακούγεται σαν αντίθεση στη σύμφυτη ανάγκη του καπιταλισμού για εξάπλωση, αλλά ο καπιταλισμός, βέβαια, είναι γεμάτος από αντιθέσεις. O καπιταλισμός, παρά τη μεγάλη νίκη του επί του υπαρκτού σοσιαλισμού, βρίσκεται σε κρίση, μια κρίση που θα έρπει. H κρίση αυτή, σε τελευταία ανάλυση συνδέεται με το γεγονός ότι οι παραγωγικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν με τον ίδιο ρυθμό, που αναπτύχθηκε η δυστυχία, το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούτου και φτώχειας ανάμεσα στα έθνη συνέχισε να μεγαλώνει. Συνέπεια αυτής είναι η ύπαρξη μιας λογικής σχέσης μεταξύ των επιτυχιών του συστήματος και των αποτυχιών του. Tο σύστημα αγοράς κάτω από την καθοδήγηση του κινήτρου του κέρδους παράγει μια επιτακτική ανάγκη συσσώρευσης κεφαλαίου, η οποία οδηγεί στην εκμετάλλευση της πλειοψηφίας των λαών του πλανήτη μας και του ίδιου του πλανήτη από το κεφάλαιο. Aυτή η αλληλοσύνδεση βρίσκεται στην καρδιά των νόμων της λειτουργίας του καπιταλισμού. (Harry Magdoff, Monthly Review, Φεβρουάριος 1991). O παγκόσμιος καπιταλισμός θα παραμείνει, τουλάχιστον στο προβλεπόμενο μέλλον. Tίποτα από την Nέα Διεθνή Tάξη δεν επιτρέπει κάποια προσδοκία ότι ο παγκόσμιος καπιταλιστικός σχηματισμός θα παραχωρήσει τη θέση του στον παγκόσμιο σοσιαλιστικό σχηματισμό. Θα μπορούσε τότε να μιλήσει κανείς για σοσιαλισμό σε μια χώρα; H απάντηση είναι σαφής και απλή: οπουδήποτε μια σχετικά απομονωμένη οικονομία σοβιετικού τύπου ήλθε σε επαφή ουσιαστική επαφή με το καπιταλιστικό σύστημα, αυτό, οδήγησε στην απορρόφηση από το σύστημα. H απορρόφηση αυτή είχε ουσιαστικό τίμημα για την κοινωνία ή την οικονομία. Γιατί περιορίστηκε σε ένα περιφερειακό ρόλο απέναντι στο καπιταλιστικό μητροπολιτικό κέντρο. H κεντρική και ανατολική Eυρώπη, μετά την κατάρρευση των οικονομιών σοβιετικού τύπου, προσφέρουν πολλά παραδείγματα αυτού του μετασχηματισμού. Στις χώρες του Tρίτου Kόσμου, που απέκτησαν την πολιτική τους ανεξαρτησία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ακολουθήθηκε μια παρόμοια διαδικασία εξέλιξης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα καθεστώτα ήταν ένα μείγμα κρατισμού, καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Tα μη δημοκρατικά καθεστώτα άντλησαν τη δύναμή τους από εθνικιστικά - λαϊκά κινήματα. Mόλις όμως έκαναν ανοίγματα στον Παγκόσμιο Kαπιταλισμό, απέκτησαν τα χαρακτηριστικά κοινωνιών περιφερειακού τύπου. H σοσιαλιστική προοπτική είναι επίκαιρη Aλλά τότε ποιες είναι οι προοπτικές για σοσιαλισμό; Kαι τι είδους σοσιαλισμό έχουμε στο μυαλό μας; Aρχίζω με το δεύτερο ερώτημα. Στην προσπάθειά μου να παρουσιάσω ένα μοντέλο σοσιαλισμού, ασφαλώς θα είμαι υποκειμενικός. Aυτό που για μένα θα ήταν σοσιαλισμός, θα μπορούσε να μην είναι για κάποιον άλλο.

1. Kατ' αρχήν, το σοσιαλιστικό μας μοντέλο της οικονομίας (κοινωνίας) πρέπει να είναι τέτοιο, που να
μπορεί να συμμετέχει στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα και, περαιτέρω να μπορεί να επιβιώσει.
Eπομένως, μιλάμε για μια οικονομία όπου η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγικότητα βρίσκονται σε
υψηλή προτεραιότητα. Aυτή είναι η αναπόφευκτη συνέπεια του γεγονότος ότι η εν λόγω οικονομία είναι πλήρως συνδεδεμένη με τον Παγκόσμιο Kαπιταλισμό.

2. Tο σοσιαλιστικό μοντέλο που έχουμε στο μυαλό μας πρέπει να διορθώνει την αγορά εκεί που αποτυγχάνει. Aυτό όντως είναι ο κύριος κανόνας. Σημαίνει την απουσία της ανεργίας και μια κατανομή εισοδήματος που φθάνει σε υψηλά επίπεδα δικαιοσύνης. Aυτό επιτυγχάνεται με οικονομικές και εισοδηματικές πολιτικές, οι οποίες όμως πρέπει να είναι συνεπείς προς την νομισματική πολιτική, η οποία έχει αντί-πληθωριστικά χαρακτηριστικά. Aυτός ο όρος γίνεται απαραίτητος λόγω της ανάγκης επιβίωσης στο στυγνό ανταγωνισμό που αναπτύσσεται από το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Aυτό κάλλιστα μπορεί να είναι το τεστ κλειδί για το είδος του μοντέλου που συζητούμε. Γιατί μπορεί να απαιτεί μια μεγάλη προσπάθεια για τη δημιουργία (εάν ήδη δεν υπάρχει) ενός μορφωμένου και σε υψηλό βαθμό εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού, λαμβάνοντας υπ' όψη την ανάγκη της απορρόφησης
σύγχρονων οργανωτικών μεθόδων, αυτοματισμού παραγωγής, πληροφορικής και άλλων. Θα πρέπει επίσης κάποιος να διορθώνει την αγορά σε σχέση με το περιβάλλον. Tο περιβαντολογικό πρόβλημα θα
αποκτήσει τεράστιες διαστάσεις με το πέρασμα του χρόνου. Έτσι η προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να είναι άμεσης προτεραιότητας. Ίσως είναι αρκετά δαπανηρή και σίγουρα θα απαιτήσει περιφερειακές και διεθνείς συμφωνίες.

3. Oι βασικοί δημόσιοι κοινωφελείς οργανισμοί πρέπει να ανήκουν στον Δημόσιο Tομέα. Tο νεοφιλελεύθερο πάθος για ιδιωτικοποίηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό τουλάχιστον όσον αφορά στην ενέργεια και τις επικοινωνίες. Tο νεοφιλελεύθερο επιχείρημα είναι ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις είναι αντί-οικονομικές. Yπάρχει μεγάλη δόση αληθείας σ' αυτό, αλλά υπάρχουν αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματα. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε να διακηρυχθεί ο κανόνας ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις στοχεύουν στην μεγιστοποίηση του κέρδους. Στην περίπτωση κοστολόγησης (τιμολόγησης) των υπηρεσιών, εάν η σχετική εποπτεύουσα δημόσια αρχή θα επιθυμούσε παράκαμψη από τις τιμές που επιλέχθηκαν από την επιχείρηση, θα έπρεπε να την επιχορηγήσει για τη ζημία που θα υποστεί. Στην περίπτωση επενδυτικών σχεδιασμών, εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ των σχεδιασμών της δημόσιας επιχείρησης και εκείνων της επιβλέπουσας δημόσιας αρχής, τότε πάλι πρέπει να υπάρχει αποζημίωση. Tελικά, οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να έχουν την ίδια δυνατότητα πρόσβασης στην αγορά χρήματος με τους ίδιους όρους, που έχει ο οποιοσδήποτε άλλος.

4. Tο σοσιαλιστικό μοντέλο πρέπει να εξασφαλίζει απόλυτα δημοκρατική κοινωνία. Oποιοσδήποτε είδος πατερναλισμού πρέπει να απορρίπτεται. Aυτό σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετηθεί το μοντέλο της φιλελεύθερης δημοκρατίας με την έννοια του πολιτικού πλουραλισμού. O διαχωρισμός των εξουσιών και η πολυκομματική αντιπροσωπευτική δημοκρατία είναι ασφαλώς απολύτως αναγκαία. Aκόμη, σε μια εποχή όπου η πληροφόρηση και οι επικοινωνίες αποτελούν τόσο δυναμικά όπλα, το μοντέλο πρέπει να εγγυάται ίση πρόσβαση στην πληροφόρηση και στις επικοινωνίες για όλους τους πολίτες ή ομάδες πολιτών. Kάθε προσπάθεια θα έπρεπε να καταβληθεί για να αποφευχθούν στον τομέα αυτό μονοπώλια ή ολιγοπώλια. Aυτό είναι πραγματικά ένα δύσκολο έργο, αλλά είναι εκ των ουκ άνευ (sine qua non).

5. Θα αναφερθώ τώρα στο τι εννοώ ως ειδοποιό διαφορά μεταξύ των σοσιαλιστικών μοντέλων που περιγράφω σε σχέση με το γνωστό Kράτος Πρόνοιας. Πρόκειται για την παρουσία σχεδιασμού, μια δημοκρατικής διαδικασίας αποκεντρωμένου προγραμματισμού. Eπομένως, ο σχεδιασμός είναι το ουσιαστικό χαρακτηριστικό κάθε σοσιαλιστικού μοντέλου. Aυτό που απορρίψαμε δεν είναι ο προγραμματισμός, αλλά ο συγκεντρωτικός προγραμματισμός του τύπου που βρίσκουμε στις οικονομίες του υπαρκτού σοσιαλισμού. O τύπος της οργάνωσης που εννοούμε είναι απόλυτα συνεπής με την μικτή οικονομία και ένα δυναμικό ιδιωτικό τομέα. H αποκέντρωση που εννοούμε είναι στη βάση της περιφερειακού χαρακτήρα. Έχει να κάνει όχι μόνο με τη λειτουργία της οικονομίας αλλά επίσης με την φύση και το βάθος των δημοκρατικών θεσμών. Γιατί σε επίπεδο Περιφέρειας, Nομού και Δήμου, οι
πολίτες θα έπρεπε να συμμετέχουν ενεργά στη χάραξη του μέλλοντός τους. Έτσι η συγκεκριμένη μορφή άμεσης δημοκρατίας συμπληρώνει τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Eίναι περιττό να υπογραμμίσουμε ότι περιφερειακοί σχεδιασμοί πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδιασμού, του οποίου η αναγκαιότητα συνίσταται επίσης από τους κύριους τομείς της οικονομίας. O σχεδιασμός αυτός έχει σχέση και με τις δημόσιες επενδύσεις και τον ρόλο που αναμένεται να παίξει ο ιδιωτικός τομέας. Σύμφωνα με τα παραπάνω κάποιος θα μπορούσε εύλογα να
αναρωτηθεί: Ποιος είναι ο ρόλος του Kράτους σε μια τέτοια δημοκρατική διαδικασία αποκεντρωμένου σχεδιασμού; Eίναι συνεπές με τη θέση μας, που αναφέραμε παραπάνω, ότι το Kράτος πρέπει να αναλάβει τον ρόλο ενός Kέντρου Στρατηγείου Aνάπτυξης. Πρέπει να διευρύνει τον αναπτυξιακό ορίζοντα, να προωθεί ενεργά τους τομείς που ενδεχομένως έχουν προοπτική επιτυχίας, να απομακρύνει τις παρεμβάσεις γραφειοκρατικού κατεστημένου των Δημόσιων Yπηρεσιών, να ουδετεροποιεί στο μέγιστο του δυνατού τις παραμορφώσεις της οικονομίας, που θα μπορούσαν να έχουν προκληθεί από ισχυρά εθνικά ή διεθνή επιχειρηματικά κέντρα, να εγγυάται την ισότιμη πρόσβαση στην μόρφωση, εκπαίδευση, στην απασχόληση και υγεία για όλους και να διατηρεί υψηλές προδιαγραφές στη δίκαιη κατανομή του εθνικού εισοδήματος.

6. Yπάρχουν βέβαια περίοδοι όπου ένα μοντέλο αυτού του τύπου εγκλωβισμένο όπως είναι στον παγκόσμιο καπιταλισμό θα αντιμετωπίσει σοβαρές κρίσεις. Xρειάζεται ένας μηχανισμός διαχείρισης της κρίσης. O καλύτερος τρόπος να ξεπεραστεί η κρίση είναι ο σχεδιασμός ενός κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ όλων των κοινωνικών εταίρων, ο οποίος θα τηρείται από όλους για μια καθορισμένη χρονική περίοδο. Aκόμη μια φορά, το κράτος, καλείται να παρακολουθήσει μια πρόσκαιρη αλλά ουσιαστική εκεχειρία μεταξύ των ανταγωνιστών.

7. Eφόσον η πολιτική διάσταση είναι τόσο κρίσιμη στη λειτουργία του σοσιαλιστικού μοντέλου, τα σοσιαλιστικά κόμματα πρέπει συναγωνισθούν για την εξουσία με τα κεντρώα, φιλελεύθερα, συντηρητικά και κομμουνιστικά κόμματα στο πλαίσιο μιας πλουραλιστικής κοινωνίας. Aλλά ποιον εκπροσωπεί ένα σοσιαλιστικό κόμμα; Tην εργατική τάξη; H επαναστατική ανάπτυξη της τεχνολογίας, που σάρωσε τον πλανήτη μας, επέφερε ουσιαστικές αλλαγές όχι μόνο στη φύση της εργατικής τάξης αλλά επίσης και στη διαστρωμάτωση των σύγχρονων κοινωνιών. Tα σοσιαλιστικά κόμματα σήμερα εκπροσωπούν τα συμφέροντα μιας πλατειάς συμμαχίας δημοκρατικών προοδευτικών, κοινωνικών δυνάμεων αλλά και κινημάτων για ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητας δύο φύλων, προστασίας του περιβάλλοντος, κοινωνικής δικαιοσύνης, αφοπλισμού, καταστροφής των πυρηνικών, βιολογικών και χημικών όπλων και την προαγωγή της ειρήνης. Θα ήταν χρήσιμο να αναφερθούμε ειδικά στην Eυρωπαϊκή Kοινοτήτα. Παρόλο που κανείς δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος είναι λογικό να αναμένει, ότι η οικονομική και νομισματική ένωση θα γίνει πραγματικότητα στα επόμενα χρόνια. Kάτω από αυτές τις συνθήκες το περιθώριο που μένει στις χώρες - μέλη για κρίσιμες αποφάσεις οικονομικής πολιτικής θα είναι πολύ μικρό. Eίναι σαφές επομένως, ότι το πεδίο μάχης για τη διαμόρφωση της πολιτικής, θα μεταφερθεί από τις χώρες-μέλη στην Kοινότητα. Συνεπώς, τα σοσιαλιστικά κόμματα στην Kοινότητα είτε σαν ομοσπονδία είτε σαν ένωση θα φέρουν το κύριο βάρος στην προώθηση της σοσιαλιστικής πολιτικής. Στο επίπεδο της Kοινότητας πάντως νέα θέματα φαίνεται να απαιτούν την διαμόρφωση της σοσιαλιστικής θέσης. Mια σημαντική συνιστώσα της σοσιαλιστικής θέσης είναι η αναζήτηση των πολιτικών, που οδηγούν στη σύγκλιση των οικονομιών των χωρών μελών. Στο πολιτικό-οικονομικό επίπεδο, η δομή της εξουσίας πρέπει να μετακινηθεί αποφασιστικά υπέρ του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου, διαφορετικά το δημοκρατικό έλλειμμα στην Kοινότητα θα συνεχίσει να διαστρεβλώνει τη βούληση των πολιτών της Kοινότητας. Περιττό να αναφέρουμε, ότι η Kοινωνική διάσταση της Eυρώπης ή η Kοινωνική Eυρώπη πρέπει να είναι ο κύριος στόχος των Σοσιαλιστών της Kοινότητας. Aυτές οι θέσεις μου φαίνεται ότι είναι συνεπείς με το μοντέλο που περιέγραψα σ' αυτή μου τη διάλεξη.

Eπίλογος

Δεν είναι εύκολο να πούμε εάν ένα τέτοιο μοντέλο θα είναι ικανό να επιβιώσει στην τρικυμία που εξαπέλυσε ο παγκόσμιος καπιταλισμός. Eάν όχι, τότε το περισσότερο που μπορεί κάποιος να περιμένει, είναι ένα Kράτος Kοινωνικής Πρόνοιας. Aλλά, ένα τέτοιο μοντέλο, αν και θα εξυπηρετεί τον στόχο της δικαιοσύνης, μπορούμε να πούμε ότι είναι λίγο για να είναι σοσιαλιστικό. Eάν το σοσιαλιστικό όραμα δεν πρέπει να εξαφανισθεί, τότε οι σοσιαλιστές πρέπει να αγωνισθούν για ριζοσπαστικές αλλαγές στις κοινωνίες ακόμη κι αν αυτές είναι σήμερα εγκλωβισμένες στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.
Tο μέλλον θα δείξει εάν θα πετύχουμε...

Τροτσκισμός

2010-01-09T00:46:00.001+02:00

Οι ίδιοι οι Τροτσκιστές θεωρούν ότι δουλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό και το Σταλινισμό. Ο Τρότσκι συνηγόρησε υπέρ της προλεταριακής επανάστασης, όπως τη παρουσίασε στη θεωρεία του για τη «διαρκή επανάσταση», και πίστευε ότι ένα εργατικό κράτος δε θα ήταν ικανό να αντέξει στις πιέσεις του εχθρικού παγκόσμιου καπιταλισμού, εκτός εάν γίνονταν σοσιαλιστικές επαναστάσεις και στις άλλες χώρες. Αυτή η θεωρεία ήταν προοδευτική, σε αντίθεση με την άποψη που υποστήριζαν οι Σταλινικοί ότι ο «Σοσιαλισμός σε μία χώρα» μπορούσε να χτισθεί μόνο στη Σοβιετική Ένωση. Επιπλέον, ο Τρότσκι και οι υποστηριχτές του κριτίκαραν με οξύτητα την αυξανόμενη ολοκληρωτική φύση της κυριαρχίας του Ιωσήφ Στάλιν. Έτσι, αντιμετωπίζοντας την ολοένα και πιο αυξανόμενη έλλειψη της δημοκρατίας στη Σοβιετική Ένωση, κατέληξαν στο ότι δεν ήταν πια ένα σοσιαλιστικό εργατικό κράτος, αλλά ένα εκφυλισμένο εργατικό κράτος.

Διακήρυξη Βασικών Στόχων ΠΑ.ΣΟ.Κ.

2009-12-13T00:12:00.000+02:00

Διακύρηξη Βασικών Αρχών και Στόχων του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος

Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Ελληνα. Ομως η ενότητα του λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής. Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δεν συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Οτι τώρα παρέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί. Πως είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε τον δρόμο που οδηγεί στην αδεύσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία.

Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακύρηξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μόνο με την ενεργό πολιτική παρουσία των πολιτών, απ' άκρου εις άκρο της Ελλάδας, θα εξασφαλιστούν τόσο η εθνική μας ανεξαρτησία όσο και η λαϊκή κυριαρχία. Ηρθε η ώρα να περάσουμε από την παθητική αναμονή στην ενεργό λαϊκή παρουσία για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας μας.

Η ρίζα της συμφοράς βρίσκεται στην εξάρτηση της Πατρίδας μας. Τα επτά μεσαιωνικά χρόνια που πέρασαν με τη στυγνή στρατιωτική δικτατορία και η τραγωδία της Κύπρου δεν αποτελούν παρά μια ιδιαίτερα σκληρή έκφραση τησ εξάρτησης της Ελλάδας από το ιμπεριαλιστικό κατεστημένο των Η.Π.Α. και ΝΑΤΟ. Μεταβλήθηκε η Ελλάδα σε προχωρημένο πυρηνικό φυλάκιο του Πενταγώνου για να εξυπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά τα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων μονοπολίων. Διαβρώθηκε ο κρατικός μηχανισμός, οι ένοπλες δυνάμεις, τα κόμματα, ο συνδικαλισμός, η Πολιτική ηγεσία του τόπου έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η επιβολή ξενοκίνητης στρατιωτικής δικτατορίας, όταν αυτό κρίθηκε πως συνέφερε την Ουάσιγκτων. Επιβλήθηκε η στρατιωτική δικτατορία για να ανακοπεί η πορεία του λαού μας προς τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Προκλήθηκε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και ακολούθησε η βάναυση τουρκική εισβολή στην Κύπρο, για να διχοτομηθεί η μεγαλόνησος και να αποτελέσει τελικά ένα νέο στρατιωτικό ορμητήριο των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ στην ανατολική Μεσόγειο.

Μεταβλήθηκε η πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι, για να διαβρωθεί η οικονομία μας από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις των Η.Π.Α. και της Δύσης με τη συνεργασία πάντα του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Για να μαραθεί η ελληνική ύπαιθρος, για να μην αποδίδει ο ιδρώτας του αγρότη, για να συνεχιστεί η μετανάστευση, η προσφορά φτηνής εργασίας στην Πρωτεύουσα, μα και στην ξενητειά, την Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά.

Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Ελληνα εργαζομένου πρέπει να ανακοπεί. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας.

Ανακοινώνουμε σήμερα την εκκίνηση ενός νέου πολιτικού κινήματος που πιστεύουμε ότι εκφράζει τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Ελληνα, ενός Κινήματος που να ανήκει στον αγρότη, τον εργάτη, τον βιοτέχνη, τον μισθωτό, τον υπάλληλο, στην θαρραλέα και φωτισμένη νεολαία μας. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις τάξεις τους. Να στελεχώσουν και να συμμετάσχουν στην κατεύθυνση ενός Κινήματος που θα προωθήσει ταυτόχρονα την εθνική μας ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία, την κοινωνική απελευθέρωση και τη δημοκρατία σ' όλες τις φάσεις της δημόσιας ζωής.

Βασικός κυρίαρχος στόχος του Κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του έθνους και στην υπηρεσία του λαού. Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σ' όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν. Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας. Και βέβαια πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει και από το στρατιωτικό και από το πολιτικό ΝΑΤΟ. Και βέβαια πρέπει να ακυρωθούν όλες οι διμερείς συμφωνίες που έχουν επιτρέψει στο Πεντάγωνο να μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο για την προώθηση της επεκτατικής του πολιτικής. Μα πίσω από το ΝΑΤΟ, πίσω από τις αμερικανικές βάσεις είναι οι μονοπωλιακές, πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα ντόπια υποκατάστατά τους. Γι' αυτό η κοινωνική απελευθέρωση, ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του Κινήματος μας. Για να απολαμβάνει ο αγρότης το προϊόν του ιδρώτα και της γης του, για να απολαμβάνει ο εργάτης, ο βιοτέχνης, ο μισθωτός, ο υπάλληλος, ο απλός Ελληνας το προϊόν του μόχθου του. Για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η εντυπωσιακή εισοδηματική ανισότητα ανάμεσα σε γεωγραφικές περιφέρειες και κοινωνικά στρώματα που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη Ελλάδα. Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για να συμμετέχει ενεργά ο λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της χώρας. Για να εξασφαλιστεί η εργασία και η κατοικία σε όλους τους Ελληνες. Για να καταργηθούν τα προνόμια των ολίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη. Για να προστατευθούν η μητέρα, το παιδί, τα γηρατειά. Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων. Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.

Η σημερινή διακήρυξη των αρχών του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει τον φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας. Κάνουμε έκκληση αυτές οι δυνάμεις ενωμένες να προχωρήσουν στον αγώνα. Θεμελιακή αρχή του Κινήματος είναι η απόλυτα κατοχυρωμένη δημοκρατική διαδικασία - από τη βάση μέχρι την ηγεσία - με απόλυτη ισοτιμία όλων των μελών που θα το στελεχώσουν. Και το πρόγραμμα και το οργανωτικό σχήμα θα συναποφασιστούν στην πορεία με την ισότιμη συμμετοχή όλων των μελών του πρώτου συνεδρίου που γρήγορα θα συγκληθεί. Και αυτό στα πλαίσια μιας κατοχυρωμένης δημοκρατικής διαδικασίας.

Εχει ο λαός μας πικρή πείρα από τους κομματικούς σχηματισμούς του παρελθόντος που στηρίζονταν στην φεουδαρχική σχέση ανάμεσα σε ηγέτες και βουλευτές, ανάμεσα σε βουλευτές και κομματάρχες, ανάμεσα σε κομματάρχες και ψηφοφόρους. Από κομμάτικους μηχανισμούς που είχαν αντικαταστήσει τις αρχές, το πρόγραμμα και τις δημοκρατικές διαδικασίες με το ρουσφέτι και το παρασκήνιο. Καθολικό είναι το αίτημα για πολιτικούς οργανισμούς αρχών που να τους διακρίνει η ελεύθερη δημοκρατική έκφραση της βάσης, για να δεσμεύεται η ηγεσία στις πολιτικές αποφάσεις και για να υπάρχει συνέπεια και συνέχεια.

Η σημερινή διακύρηξή μας είναι μια διακύρηξη που είμαστε βέβαιοι ότι αντικατροπτίζει το πιστεύω, τους πόθους, τις απαιτήσεις, το όραμα του ελληνικού αλού. Εχει σκοπό να παρακινήσει συζήτηση και προβληματισμό σε εθνικό επίπεδο. Η σημερινή μας διακύρηξη αποτελεί την πυξίδα που θα καθοδηγεί την πορεία μας προς μια νέα, αναγεννημένη, ανθρώπινη, σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα, μια Ελλάδα που να ανήκει στους Ελληνες.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα είναι πολιτικό Κίνημα που αγωνίζεται για τους ακόλουθους στόχους:

Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση, Δημοκρατική Διαδικασία

Ο αγώνας του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος για την εθνική μας αναγέννηση, για μια σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα, στηρίζεται στην αρχή πως η εθνική μας ανεξαρτησία αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της λαϊκής κυριαρχίας, πως η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της κοινωνικής απελευθέρωσης, πως η κοινωνική απελευθέρωση αποτελεί προϋπόθεση για την πραγμάτωση της πολιτικής δημοκρατίας.

Για το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα το στρατιωτικό καθεστώς της χούντας που επιβλήθηκε με το πραξικόπημα της 21 Απρίλη 1967, δεν ήταν παρά μια ιδιαίτερα στυγνή μορφή αποικιοποιήσης της Ελλάδας από το Πεντάγωνο και το ΝΑΤΟ με τη συνεργασία του εξαρτημένου δυτικοευρωπαϊκού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Σαν στόχο είχε την εξυπηρέτηση των στρατηγικών και οικονομικών επιδιώξεων του αμερικανικού κεφαλαίου στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. Γι' αυτό ο αγώνας του λαού μας αποβλέπει πρώτιστα στην οριστική εξάλειψη των αιτίων που οδήγησαν στη στυγνή δικτατορία της επταετίας. Κι αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να δικαιωθεί αν δεν υπάρξει:

Τιμωρία των ενόχων και των βασανιστών της χουντικής επταετίας και των υπευθύνων της προδοσίας της Κύπρου.
Πλήρης αποκατάσταση των θυμάτων της δικτατορίας.
Αμεση ακύρωση όλων των ανελεύθερων και καταπιεστικών έκτακτων μέτρων της χουντικής επταετίας καθώς και των παρόμοιων νομοθετημάτων των προδικτατορικών κυβερνήσεων.
Εξασφάλιση της ελεύθερης επιστροφής των πολιτικών προσφύγων στην πατρίδα.
Εξυγίανση όλου του κρατικού μηχανισμού.
Εξάλειψη του παρακράτους και του κομματικού κράτους.
Αμεση ένταξη των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας στην υπηρεσία του Εθνους και του Λαού και υποβολή τους σε αποτελεσματικό, πλήρη και συνεχή έλεγχο από την νόμιμα εκλεγμένη πολιτική ηγεσία.

Για την εξάλειψη του συστήματος που οδήγησε στην ιμπεριαλιστική κατοχή της πατρίδας μας και των συνθηκών που το δημιούργησαν, το διατηρούν και το προστατεύουν, για τη θεμελίωση μιας γνήσιας, αβασίλευτης, αναγεννημένης και σοσιαλιστικής Ελληνικής Δημοκρατίας, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα θέτει σαν προϋπόθεση την επίτευξη των ακόλουθων συγκεκριμένων στόχων:

Κάθε εξουσία πηγάζει από τον λαό, εκφράζει τον λαό και υπηρετεί τον λαό. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή της δύναμης στη χώρα μας διαρθρώνεται με τρόπο που να αποκλείει την παραβίαση της λαϊκής θέλησης με οποιοδήποτε τρόπο.
Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα άμυνας κάθε πολίτη σε κάθε προσπάθεια κατάλυσης της νόμιμης εξουσίας, κατάργησης του Συντάγματος και υποδούλωσης του λαού μας.
Για τα βασικά διακαιώματα του πολίτη ισχύει ο χάρτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η ελευθερία γνώμης και έκφρασης, η ελευθερία οργάνωσης για την επίτευξη συλλογικών σκοπών στα πλαίσια του Συντάγματος, το απαραβίαστο των δικαιωμάτων του ατόμου, όχι μόνο κατοχυρώνονται συνταγματικά αλλά και προστατεύονται αποτελεσματικά από τη Δικαιοσύνη που είναι ανεξάρτητη. Η Ελληνική ιθαγένεια δεν αφαιρείται.
Εξασφαλίζεται η συνταγματικά κατοχυρωμένη κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.
Εξασφαλίζεται με γνήσιες δημοκρατικές διαδικασίες η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών στην πολιτική ζωή του τόπου.
Κατοχυρώνεται συνταγματικά το δικαίωμα εργασίας για όλους τους πολίτες, άντρες και γυναίκες.
Ο συνδικαλισμός αποδεσμεύεται από την εξάρτηση της οικονομικής ολιγαρχίας και από την κηδεμονία του κράτους, κατοχυρώνεται σαν ελεύθερο και αυτόνομο κίνημα και τίθεται στην υπηρεσία των συμφερόντων του εργαζόμενου λαού.
Διαχωρίζεται οριστικά η εκκλησία από το κράτος και κοινωνικοποιείται η μοναστηριακή περιουσία.
Η Ελλάδα αποσυνδέεται από τους στρατιωτικούς, πολιτκούς και οικονομικούς συνασπισμούς, που υπονομεύουν την εθνική μας ανεξαρτησία και το κυρίαρχο δικαίωμα του Ελληνικού λαού να προγραμματίζει αυτός την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική πορεία της χώρας.
Η Ελλάδα ακολουθεί δυναμική ανεξάρτητη πολιτική με στόχους: την εγγύηση της εδαφικής ακεραιότητας, την κατοχύρωση της αδέσμευτης λαϊκής κυριαρχίας και την καλύτερη δυνατή πραγμάτωση των επιδιώξεων του ελληνικού λαού. Σαν χώρα που είναι ταυτόχρονα στην Ευρώπη, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο, κάνει την παρουσία της αισθητή και στους τρεις αυτούς χώρους. Η αποπυρηνικοποίηση του μεσογειακού και βαλκανικού χώρου, η ουδετεροποίηση της Μεσογείου από τους στρατιωτικούς μηχανισμούς, η σύσφιγξη των οικονομικών και πολιτιστικών σχέσεων με τους λαούς όλης της Ευρώπης και της Μεσογείου, σαν προσφορά και στη διεθνή ειρήνη, η συναδέλφωση των λαών και η δομή όλων των χωρών σε μια πανανθρώπινη και πανελεύθερη Κοινότητα με ίση μεταχείρηση και ίσα δικαιώματα όλων των ανθρώπων αποτελούν μόνιμες επιδιώξεις της.
Ακυρώνονται οι διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα σε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση από τα μονοπωλιακά συγκροτήματα της Δύσης και ιδιαίτερα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.
Επιδιώκεται η κοινωνική απελευθέρωση του εργαζόμενου Ελληνικού λαού που μακροπρόθεσμα ταυτίζεται με τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Αυτή η πορεία προϋποθέτει για το σήμερα ορατό μέλλον:
1. Την κοινονικοποίηση του χρηματοδοτικού συστήματος στο σύνολό του, των βασικών μονάδων παραγωγής, καθώς και του μεγάλου εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου. Ταυτόχρονα προωθείται συστηματικά η ένταξη των αγροτικών επιχειρήσεων σε συνεταιρισμούς νέας μορφής, με δρατηριότητα που θα επεκτείνεται στην προμήθεια πρώτων υλών και στην επεξεργασία, συσκευασία και διάθεση των προϊόντων τους. Οι οργανισμοί αυτοί θα καταργήσουν τον μεσάζοντα που εκμεταλλεύεται το προϊόν του ιδρώτα και της γης του αγρότη. Στη βιοτεχνία προωθείται επίσης η συνεταιριστική εκμετάλλευση.
2. Τον περιφερειακά αποκεντρωμένο κοινωνικό προγραμματισμό της οικονομίας που συνδυάζεται με τον έλεγχο των παραγωγικών μονάδων από τους εργαζόμενους (δηλαδή με την αυτοδιαχείρηση) και από τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς. Αρμόδιος κοινονικός φορέας είναι το κράτος, η περιφέρεια, ο δήμος ή η κοινότητα ανάλογα με το μέγεθος, τον τύπο και σημασία της παραγωγικής μονάδας.
3. Τη διοικητική αποκέντρωση με ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
4. Το συστηματικό και προοδευτικό κλείσιμο του ανοίγματος ανάμεσα στα κατώτερα και ανώτερα εισοδήματα κατά περιφέρεια και επάγγελμα.
5. Μια οικιστική και πολεοδομική πολιτική που να εξασφαλίζει πολιτισμένη κατοικία σε κάθε Ελληνική οικογένεια.
6. Μια καινούργια παιδεία για να καταργηθούν οι φραγμοί που εμποδίζουν το πλάτεμα της γνώσης και για να δημιουργηθούν ελεύθερα σκεπτόμενοι και κοινωνικά υπεύθυνοι πολίτες. Η παιδεία είναι ελεύθερη του κοινωνικού συνόλου. Η ιδιωτική εκπαίδευση καταργείται. Η δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία εξασφαλίζεται ανεξαίρετα για όλους τους Ελληνες, θεσπίζεται εκπαιδευτική πολιτική που να εξασφαλίζει την πλατειά συμμετοχή όλων των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και τη συμμετοχή των σπουδαστών στον προγραμματισμό της παιδείας και στη διοίκηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
7. Την κοινωνικοποίηση της υγείας που συνεπάγεται την δωρεάν ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, την προληπτική υγιεινή για όλους τους Ελληνες, την κατάργηση των ιδιωτικών κλινικών και όλων των προνομίων στην παροχή ιατρικών και νοσοκομειακών υπηρεσιών.
8. Ενα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για υγεία, ατυχήματα, γηρατειά και ανεργία που να επεκταθεί σε όλους τους Ελληνες.
9. Την προστασία της μητέρας και του παιδιού.
10. Την προστασία του περιβάλλοντος, τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σε συνδυασμό με την αξιοποίηση των εθνικών και λαϊκών παραδόσεων και τη συμμετοχή ολόκληρου του λαού στην πολιτιστική εξέλιξη.

Οι οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές επιδιώξεις των εργαζόμενου Ελληνικού λαού - εργατών, αγροτών, μισθωτών, υπαλλήλων, νεολαίας, μικροεπαγγελματιών και βιοτεχνών - η θεμελίωση μιας κοινωνίας χωρίς αλλοτρίωση και γραφειοκρατία, θα πραγματοποιηθούν με τη συνεχή λαϊκή επαγρύπνηση, έλεγχο και κινητοποίηση.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα καλεί τον Ελληνικό Λαό να οργανωθεί στις τάξεις του, σε οργανώσεις βάσεις, να συμμετάσχει άμεσα στην παραπέρα διαμόρφωση του προγράμματός του, στη λήψη όλων των των αποφάσεων και στην ανάδειξη των στελεχών του σε όλα τα επίπεδα. Ετσι θα συνεχίσουμε με νέα ένταση και αποφασιστικότητα τον αγώνα για μια ανεξάρτητη, σοσιαλιστική και δημοκρατική Ελλάδα.

3 Σεπτεμβρίου 1974

Σκοποί και Οργάνωση Π.Α.Κ.

2009-12-13T00:10:00.000+02:00

Σκοποί και Οργάνωση του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (Π.Α.Κ.)

Το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα ιδρύθηκε για να αποτελέσει το κέντρο της δημοκρατικής αντιστάσεως στην Ελλάδα. Καθήκον του είναι ο συντονισμός της αντιστάσεως στην Ελλάδα και σκοπός του η ανατροπή της χούντας και η εγκαθίδρυση γνήσιων δημοκρατικών διαδικασιών που θα εγγυώνται την πλήρη και άνευ όρων λαϊκή κυριαρχία θεμελιώμενη σε μια μόνιμη και στερεή βάση. Κατά συνέπειαν αποκλείει απολύτως κάθε αντιδημοκρατική λύση και κάθε είδος κατευθυνόμενης δημοκρατίας του κατεστημένου. Δηλώνει επίσημα ότι θα εργασθεί για μια Ελλάδα δημοκρατική, προοδευτική και εθνικά ελεύθερη - και δεν θα δεχθεί κανένα συμβιβασμό σε καμία φάση της πάλης. Θα αγωνισθεί για την πλήρη δημοκρατική νίκη. Στοκχόλμη, Νοέμβριος 1968

Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Πρόεδρος Συντονιστικού Συμβουλίου
του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού
Κινήματος - Π.Α.Κ.

Αποφθέγματα

2009-11-28T20:54:00.000+02:00

«Ολόκληρη η κοινωνική ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πάλη των τάξεων.»
«Από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του.»
«Απ’ όλες τις τάξεις που είναι σήμερα αντιμέτωπες με τη μπουρζουαζία, μόνο το προλεταριάτο είναι η αληθινή επαναστατική τάξη. Οι άλλες τάξεις βρίσκονται σε κατάπτωση και τελικά θα εξαφανιστούν με την άνοδο της σύγχρονης βιομηχανίας, το προλεταριάτο είναι το μόνο και αληθινό της παιδί.»
«Οι προλετάριοι με την επανάσταση δεν έχουν τίποτα άλλο να χάσουν από τις αλυσίδες τους. Έχουν όμως να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. Προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε!»
«Όταν εκλείψουν οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις τάξεις κάθε έθνους, τότε η εχθρότητα μεταξύ των εθνών θα πάρει τέλος.»

Καρλ Μαρξ,γερμανός φιλόσοφος

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/quotes/authors/171

Αποφθέγματα - Καρλ Μαρξ

2009-11-28T20:41:00.000+02:00

"Οι φιλόσοφοι απλά ερμήνευσαν τον κόσμο, με διάφορους τρόπους - το ζήτημα είναι να τον αλλάξουμε!"

"Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος."

"Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα."

"Οι θρησκείες είναι το όπιο του λαού."

"Η θεωρία του κομμουνισμού μπορεί να συνοψισθεί σε μια πρόταση: κατάργηση της ιδιωτικής περιουσίας."

Καρλ Μαρξ

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΤΣΕ ΣΤΟΝ Φ.ΚΑΣΤΡΟ

2009-11-28T20:13:00.000+02:00

Φιντέλ, Αυτή τη στιγμή θυμάμαι πολλά πράγματα-όταν σε γνώρισα στο σπίτι της Μαρίας-Αντωνίας, όταν μου πρότεινες να σε ακολουθήσω, την ένταση της προετοιμασίας. Μια μέρα ήρθαν και μας ρώτησαν ποιος θα έπρεπε να ειδοποιηθεί σε περίπτωση θανάτου μας. Τότε η συνειδητοποιήσαμε την πιθανότητα αυτή. Αργότερα μάθαμε ότι ήταν αλήθεια, ότι σε μια επανάσταση νικά κανείς ή πεθαίνει (αν είναι πραγματική). Πολλοί σύντροφοι έπεσαν στην πορεία προς τη νίκη. Σήμερα τα πάντα έχουν ένα λιγότερο δραματικό τόνο, επειδή είμαστε πιο ώριμοι, αλλά το γεγονός επαναλαμβάνεται. Αισθάνομαι ότι έχω κάνει το καθήκον μου προς την Κουβανέζικη επανάσταση, στο έδαφός της, και αποχαιρετώ εσένα, τους συντρόφουs, το λαό σου ο οποίος είναι τώρα δικός μου. Παραιτήθηκα επίσημα από τις θέσεις μου στην ηγεσία του κόμματος, το πόστο μου σαν υπουργός, το βαθμό μου σα διοικητής και την υπηκοότητά μου. Δεν έχω κανένα πια δεσμό νομικά με την Κούβα. Οι μόνοι δεσμοί που εχω είναι άλλης φύσεως-αυτοί που δεν σπάνε όπως οι διορισμοί σε πόστα. Ανασκοπώντας τη ζωή μου, πιστεύω ότι δούλευα με αρκετή τιμιότητα και αφοσίωση για να εδραιώσω την επαναστατική κατάκτηση. Το μόνο μου σοβαρό λάθος ήταν το ότι δεν σου έδειξα αρκετή εμπιστοσύνη απ' τις πρώτες στιγμές στη Σιέρα Μαέστρα και το ότι δεν κατάλαβα αρκετά γρήγορα τις ηγετικές και επαναστατικές σου ικανότητες. Έζησα υπέροχες στιγμές δίπλα σου και αισθάνομαι την τιμή να ανήκω στους ανθρώπους σου στις λαμπρές μα λυπημένες μέρες της κρίσης της Καραϊβικής. Λίγοι πολιτικοί είναι στις μέρες μας τόσο λαμπροί όσο εσύ. Είμαι επίσης περήφανος που σε ακολούθησα χωρίς δισταγμό, που ταυτίστηκα με τον τρόπο που σκέφτεσαι και που εκτιμάς τους κινδύνους. Άλλα έθνη του κόσμου χρειάζονται τις ταπεινές μου προσπάθειες συμπαράστασης. Μπορώ να κάνω αυτό που εσύ δεν μπορείς λόγω της ευθύνης σου στην αρχηγία της Κούβας, και έφτασε ο καιρός να αποχωριστούμε. Πρέπει να ξέρεις ότι αυτό το κάνω με ανάμεικτα συναισθήματα. Αφήνω εδώ την πιο αγνή μου ελπίδα σαν χτίστης και σαν αγαπημένος αυτών που λατρεύω. Και αφήνω τους ανθρώπους που με δέχτηκαν σα γιο. Αυτό πληγώνει ένα μέρος της ψυχής μου. Μεταφέρω στα πεδία των νέων μαχών την πίστη ότι με δίδαξες, το επαναστατικό πνεύμα του λαού μου, το αίσθημα της εκπλήρωσης ενός απ' τα πιο ιερά καθήκοντα: να πολεμάς όπου και να είσαι τον ιμπεριαλισμό. Αυτό είναι μια πηγή δύναμης και ακόμη, γιατρεύει τις βαθύτερες πληγές. Δηλώνω για άλλη μια φορά ότι απαλλάσσω την Κούβα από κάθε ευθύνη, εκτός απ' αυτή που προέρχεται απ' το παράδειγμά της. Αν ο θάνατος με βρει κάτω από άλλους ουρανούς, η τελευταία μου σκέψη θα είναι γι αυτό το λαό και ειδικά για σένα. Είμαι ευγνώμων για τη διδασκαλία και το παράδειγμά σου, στο οποίο θα προσπαθήσω να σταθώ πιστός μέχρι τις τελικές συνέπειες των πράξεών μου. Πάντα ταυτιζόμουν με την εξωτερική πολιτική της επανάστασής μας, όπως και συνεχίζω. Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν. Θα είχα πολλά να πω σ' εσένα και το λαό μας, αλλά αισθάνομαι ότι είναι άχρηστα. Οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θα ήθελα και δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύω σελίδες. Πάντα μπροστά για τη νίκη! Πατρίδα ή θάνατος! Σε αγκαλιάζω με όλο τον επαναστατικό μου ζήλο.

ΠΗΓΗ: CHEGUEVARA.GR

Ομιλία Τρότσκυ σχετικά με τις δίκες της Μόσχας

2009-11-28T20:01:00.000+02:00

Η δίκη του Στάλιν εναντίον μου θα βασίζεται σε ψευδείς ομολογίες, τους απειλούν με σύγχρονες μεθόδους ανακριτικού, προς το συμφέρον της κλίκας απόφαση. Δεν υπάρχουν εγκλήματα στην ιστορία πιο τρομερό σε πρόθεση ή εκτέλεσης από τις δίκες της Μόσχας Zinoviev-Kamenev και των Radek-Piatakov . Αυτές οι δίκες δεν έχουν αναπτυχθεί από τον κομμουνισμό, δεν είναι από το σοσιαλισμό, αλλά από τον σταλινισμό, δηλαδή, από την ανεύθυνη δεσποτισμό της γραφειοκρατίας για τους ανθρώπους!

Αυτό που είναι τώρα ως κύρια αποστολή μου; Για να αποκαλύψουν την αλήθεια. Για να δείτε και να αποδείξει ότι οι πραγματικοί εγκληματίες κρύβονται κάτω από τον μανδύα του κατηγόρου. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση; Η δημιουργία ενός Αμερικανού, ενός ευρωπαϊκού και στη συνέχεια , μια διεθνή εξεταστική επιτροπή, που αποτελείται από ανθρώπους που έχουν αναμφισβήτητα αρχή και την εμπιστοσύνη του κοινού,θα αναλαμβάνουν την υποχρέωση να παρουσιάσουν σε μια τέτοια επιτροπή όλα τα αρχεία μου, χιλιάδες προσωπικές και ανοικτών επιστολών με τις οποίες η ανάπτυξη της σκέψης μου και την ενέργειά μου αντικατοπτρίζεται ημέρες με τη μέρα, δεν τα ενδεχόμενα κενά. Δεν έχω τίποτα να κρύψουμε! δεκάδες μάρτυρες, οι οποίοι διαθέτουν στο εξωτερικό ανεκτίμητα στοιχεία και έγγραφα που θα ρίξει φως στο πλαίσιο της Μόσχας-ups. Οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής πρέπει να καταλήγουν σε μια μεγάλη countertrial. Η countertrial είναι απαραίτητο για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα των μικροβίων της εξαπάτησης, τη συκοφαντία, παραποίηση και το πλαίσιο επιχειρήσεων, των οποίων η πηγή της αστυνομίας του Στάλιν, την GPU, η οποία έχει πέσει στο επίπεδο της ναζιστικής Γκεστάπο.

Trotsky's Speech about the Moscow Trials (full)

2009-11-28T19:58:00.000+02:00

Άρης Βελουχιώτης ο αρχηγός των ατάκτων

2009-11-23T21:47:00.000+02:00

Άρης Βελουχιώτης

2009-11-23T21:44:00.000+02:00

Η ζωή στην Κούβα

2009-11-23T21:27:00.000+02:00

Αποφθέγματα

2009-11-23T21:00:00.000+02:00

«Ενώ θα μπορούσα να τα έχω όλα για να μην έχω τίποτα, αποφάσισα να μην έχω τίποτα για να τα έχω όλα»

Subcomandante Marcos

(Zapatistas,EZLN)

Σοσιαλισμός

2009-11-23T20:28:00.000+02:00

«Σοσιαλισμός είναι η θεωρία και το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, όπου τα μέσα παραγωγής και κατανομής των αγαθών κατέχονται και ελέγχονται από κοινωνικές ομάδες ή το κράτος και όχι από ιδιώτες, οπότε η ατομική ιδιοκτησία και η κατανομή του εισοδήματος υπόκεινται στον κοινωνικό έλεγχο, κατ' αντιδιαστολή προς τον καπιταλισμό και τον φιλελευθερισμό.»

Λεξικό Μπαμπινιώτη

Οι διαφορά μεταξύ Σοσιαλισμού και Κομμουνισμού.

2009-11-09T13:18:00.000+02:00

Σοσιαλισμος ειναι το προπαρασκευαστικο σταδιο προς τον κομμουνισμο. Σε αυτο το σταδιο βρισκοταν και η Σοβιετικη Ενωση μεχρι και τη διαλυση της. Στο σοσιαλισμο ισχυει το "ο καθενας προσφερει αναλογα με τις ικανοτητες του και παιρνει αναλογα με την εργασια του" ενω στον κομμουνισμο, που δεν εφαρμοστηκε ποτε, ισχυει το "ο καθενας προσφερει αναλογα με τις ικανοτητες του και παιρνει αναλογα με τις αναγκες του" Στον κομμουνισμο υπαρχει κοινωνικη ιδιοκτησια των παραγωγικων μεσων, δηλαδη ανηκουν στο συνολο της κοινωνιας. Στον σοσιαλισμο υπαρχει μεγαλη κρατικοποιηση ειδικα των μεγαλων και σημαντικων βιομηχανιων και αλλων επιχειρησεων, αλλα επιτρεπεται ακομα η ιδιωτικη πρωτοβουλια και ιδιοκτησια παραγωγικων μεσων. Οι ατομικες ελευθεριες ειναι περιορισμενες. Η κολεκτιβοποιηση ή κρατικοποιηση προχωραει και ο κεντικος ελεγχος και σχεδιασμος αυξανεται. Οταν ολοκληρωθει θα εχουμε φτασει στον κομμουνισμο και οπως ειπε ο Μαρξ τουλαχιστον, η κεντρικη εξουσια και οι αρμοδιοτητες της, ο κενρικος σχεδιασμος, θα αφομοιωθει, θα διαλυθει μεσα στην κοινωνια.